دانه های مضرر برای پرندها

دانه_های_مضرر برای پرندها

🔴آیا دانه و هسته میوه ها برای تغذیه طوطی بد هستند؟

🔵هر وقت این سوال برایتان پیش می آید که آیا چیزی برای طوطی من سالم است یا نه، بهترین کار این است که از مصرف آن جلوگیری شود، تا اینکه شما اطمینان پیدا کنید.

فلسفه من این است: وقتی شک داری استفاده نکن.
میوها برای طوطی شما شگفت انگیز هستند اما بعضی دانه ها بد و مضر و بقیه بد نیستند و ممکن است شما در دادن دانه میوه ها دچار سر در گمی شوید.

🔴دانه های نا سالم
دانه های سیب و هسته های گیلاس، هلو، آلو، گلابی، زردآلو و شلیل برای دادن به پرنده خود، همگی نا سالم هستند.آنها داری ترکیب سیانور با سطح متفاوتی می باشند که منجر به مرگ می شود.در انسان این امر. سروش افلاطون با خوردن بسیار زیاد دانه های سیب موجب می شود که ما احساس اثر سم را داشته باشیم.اما ،طوطی ها خیلی سریع با خوردن مقداری اندک از پا در می آیند.
به خاطر داشته باشید که دانه یا هسته بزرگتر داری مقدار بیشتری از سموم است.
جویدن دانه مقادیری از سم را آزاد می کند که ممکن است در غیر اینصورت سم درون قشر دانه باقی بماند و بدون ایجاد آسیبی عبور کند. متاسفانه همه چیز را می جوند و اگر فرصتی برای جویدن داشته باشند،یک هسته را باز میکنند.

🔴دانه های سالم

دانه های انگور، طالبی، زغال اخته، هندوانه و انار برای دادن به پرنده ها ،همگی سالم هستند و همچنین دانه های مرکبات مثل: پرتغال، گریپ فروت و لیمو و همچنین دانه های کدو تنبل سالم.پس لطفا اگرسیب به پرندتون میدید حتما دقت کنید دانه نداشته باشه.

 

نکاتی در خصوص مصرف تخم مرغ

نکاتی در خصوص مصرف تخم مرغ 

💥تخم مرغ منبع خوبی از پروتئین، ویتامینها و املاح ضروری بدن است و میتواند به عنوان یک ماده غذایی مهم در زمان جوجه کشی استفاده گردد.
💥پروتئین تخم مرغ بسیار بالاست و نسبت به سایر منابع پروتئینی مانند لبنیات، گوشت و حبوبات غنی تر است،همچنین پروتئین تخم مرغ دارای تمامی اسید آمینه های ضروری برای سلامتی بدن است و باعث تکمیل ارزش پروتئینی غذای مصرفی میگردد.
💥تخم مرغ دارای 90 درصد کلسیم است.
 💥سرشار از ویتامینهای. B2 که باعث میشود بدن مواد غذایی را به انرژی تبدیل کند و برای رشد پرنده مفید میباشد.
💥ویتامین B12 که برای تولید گلوبولهای قرمز ضروریست. 
💥شامل ویتامین. A که قوه بینایی را تقویت میکند.
💥حاوی ویتامینهای. E و D. 

💥سرشار از مواد معدنی ضروری مانند آهن، روی،فسفر، کلسیم و سلینم که بدن پرنده به آنها نیاز دارد.
💥روی یا همان زینک یکی از عناصر ضروری که سلامت سیستم بدن را تضمین میکند و باعث میشود بدن مواد غذایی مصرفی را به انرژی تبدیل کند. 
💥فسفر موجود در آن نیز نقش کلیدی در تامین سلامت استخوان جوجه ها را دارد.
💥تخم مرغ مقدار کمی کربوهیدرات دارد و فاقد فیبر غذایی است.

💥تقریبا نصف پروتئین تخم مرغ در سفیده آن است و چربیها بیشتر در زرده آن موجود است. کلسترول و لسیتین مواد چرب زرده تخم مرغ هستند و برای ساختمان و عملکرد سلولهای بدن تا حدودی ضروری هستند.

💥با توجه به خواص و فواید مورد اشاره در تخم مرغ و ضرورت مصرف این ماده غذایی در تغذیه جوجه ها و مصرف آن جهت تامین نیازهای عمومی عروس ها، به دلیل مصرف برخی از داروهای شیمیایی در تغذیه مرغ مادر و همچنین به دلیل چربی بالا و جذب داروها در زرده  تخم مرغ صدماتی به دستگاه گوارش، کبد و کلیه پرنده وارد میگردد که باعث تحلیل و آسیب پرنده میگردد.
💥👌بهترین راهکار جهت حل این مشکل مصرف تخم مرغ محلی است ولی اگر شرایط تهیه آن میسر نیست در خرید تخم مرغ بیشتر دقت نمایید، سعی کنیم در صورت امکان از شرکتهای مرغ تخم گذار شهر خود تحقیق و سالمترین تخم مرغ را از شرکت تولیدی تهیه نمایید. 
تخم مرغ سالم زرده روشنتری نسبت به نوع دارویی که زرده آن غنی شده و پر رنگتر است دارد و پس از پخت بوی زننده کمتری دارد.

💥👈جهت مصرف خوراکهای تخم مرغی سعی گردد زرده آن حذف و یا به حداقل برسد و جهت هر 5 تخم مرغ 2 عدد تخم بلدرچین با توجه به خواص دارویی موجود در آن و متابولیسم بهینه در سلولها و بهرمندی از خواص غنی پروتئین ها و ویتامینهای آن اضافه و مصرف گردد.
همچنین جهت شستشو دستگاه گوارش و کبد پرنده هر 10 روز یکبار از سرکه سیب ( 10 سی سی در لیتر آب) و هر ماه یکبار 4 قطره آب لیمو تازه امانی یا شیرازی داخل جا آبی مصرف تا با اسیدی نمودن آب سیستم گوارش و کبد پرنده شستشو و تا حدودی پیشگیری جهت بیماریهای باکتریایی،قارچی و انگلی داخلی گردد.

💥عرق کاسنی نیز یک پاک کننده مناسب جهت دستگاه گوارش و کبد پرنده میباشد و باید هر هفته در طول سال در برنامه غذایی پرنده باشد و باید بصورت یک هفته درمیان همراه با عرق شاتره مخلوط و از مزایای آن بهره گرفت.

 

تاریخچه پرورش قناری

تاریخچه پرورش قناری خاستگاه اصلی این پرنده (( جزایر قناری )) می باشد و در اواخر قرن پانزدهم میلادی اسپانیایی ها قناری را به عنوان یک پرنده زینتی به اروپا آوردند و از آن جا به سایر قاره های جهان راه یافت . جزایر قناری مجمع الجزایری مرکب از هفت جزیره در اقیانوس اطلس , نزدیک به ساحل مراکش است که در حال حاضر یکی از هفده منطقه خود مختار اسپانیا است . پایتخت آن (( لاس پالماس )) است . مراکش نیز بر این جزیره ها ادعای مالکیت دارد . نام قناری از نام این جزایر گرفته شده , چرا که این پرنده بومی این منطقه ( و نیز منطقه مادیرا ) است .نام منطقه از نام لاتین آن Insularia Canaria گرفته شده که به معنی (( جزیره سگان )) است . این نام را رومیان به خاطر سگ های وحشی که در آن جا پراکنده بودند به این جزایر دادند . جغرافی دانان عرب به این جزایر , ( جزایر خالدات )) می گفتند و معتقد بودند که این جزایر نقطه آغاز نصف النهار می باشند . قناری در این جزایر به صورت وحشی تا ارتفاع 1700 متری یافت می شود . قناری های وحشی در آن جا زندگی اجتماعی دارند و گاه تا صد عدد نیز با هم دیده می شود . در قرن پانزدهم میلادی که این جزایر به تصرف اسپانیایی ها درامد . سربازان اسپانیایی شیفته این پرنده وحشی شده و سعی کردند که تعدادی از آن ها را صید کرده و در قفس نگه داری کرده و در هنگام مراجعت به اسپانیا آن ها را به عنوان سوغات به همسران و یا بستگان خویش هدیه کنند . در ابتدای این امر این پرنده مختص افراد ثروتمند بود . بدین ترتیب در قرن 15 اسپانیا به بزرگ ترین پرورش دهنده و صادرکننده قناری تبدیل شد و سال ها اسپانیایی ها قناری را از مجمع الجزایر قناری به اروپا صادر می کردند . در اسپانیا راهبان به کار تکثیر و پرورش و فروش این پرنده اقدام می کردند , اما آنان فقط قناری نر می فروختند , چون نمی خواستند کسی بتواند از این پرنده جوجه کشی کند و تجارب تکثیر آن را انحصارا در دست خود داشتند , ولی در سال 1555 میلادی یک کشتی تجاری اسپانیایی که حامل تعداد زیادی از این پرنده های خوشی الحان بود در نزدیکی سواحل ایتالیا و در مجاورت جزیره آلبا به گل نشست و ملوانان کشتی ناچار شدند پرنده های مزبور را آزاد کنند و چون جزایر سواحل ایتالیا از لحاظ آب و هوا با جزایر قناری چندان اختلافی نداشت , پرنده های مزبور در همان جا مسکن گزیده و به سرعت تکثیر و زاد و ولد کردندو تعداد آن ها رو به فزونی یافت و چندی نگذشت که اهالی محل متوجه این پرنده های خوش الحان شده و با نصب تله آن ها را صید کرده و به جوجه کشی از آن ها پرداختند و موفق شدندکه آن ها را به کشورهای دیگر صادر نمایند . چندی نگذشت که سایر کشورهای اروپایی خصوصا آلمان نیز به جرگه پرورش دهندگان قناری اضافه شدند و اندک اندک ملت های اروپایی با این پرنده خوش الحان اشنا شده و بدان علاقمند شدند . به طوری که قبل از جنگ جهانی اول و دوم کشور آلمان بزرگ ترین تولید کننده قناری در جهان بوده است ولی پس از جنگ جهانی دوم ایالات متحده امریکا بزرگ ترین تولید کننده این پرنده محسوب می شود . بعدها رفته رفته پرورش این پرنده در کشورهای فرانسه و انگلیس متداول گردید و طبقه اشراف اروپا نیز به پرورش این پرنده اهتمام ورزیده و توجه خاصی بدان مبذول می کردند به صورتی که در تابلوهای نقاشی آن زمان , این پرنده در کناز صاحبان اصلی خود دیده می شود . در قرن نوزدهم میلادی ناپلئون به مصر حمله کرد و مصر را به تحت سلطه خود درآورد و بدین گونه مصریان نیز با پرورش و نگهداری این پرنده آشنا شده و از اولین ملت های مسلمان بودند که به نگهداری از پرداختند . در نیمه ی دوم قرن شانزدهم قناری بازهای سبک امروزی پیدا شدند و تلاش های خود را برای هر چه بهتر کردن آواز قناری متمرکز نمودند . نویسنده ای به نام (( گنت )) در سال 1675 میلادی در کتاب خود می نویسد که پرورش قناری در ان سال ها در ایتالیا و آلمان بیش از هر جای دیگری مرسوم بوده است و نگهداری ان ها صرفا به خاطر صدایشان بوده است . قناری ها در ان زمان سبز رنگ بودند . (( ویلگبی )) در کتاب پرنده شناسی خود ضمن تایید مطالب فوق اضافه می کند که صادرات قناری از آلمان به حدی بود که آنرا (( پرنده آلمانی )) می نامیدند . صدای پرنده در آن موقع نسبت به آنچه از جزایر قناری اورده می شد , تفاوت بسیار یافته بود . در سال 1709 میلادی اولین کتاب جامع در باره قناری توسط (( هرویوکس )) در فرانسه منتشر گردید و چندی بعد به بسیاری از زبان های اروپایی از جمله انگلیسی ترجمه شد . خرید و پرورش قناری تا قرن هجدهم صرفا در میان طبقات متمول و ثروتمند اروپا که از قدرت مالی لازم برخوردار بودند رایج بود . از قرن هجدهم به بعد تکثیر این پرنده به حدی رسید که امکان تهیه آن برای همه مقدور گردید . از اوایل قرن 16 پرورش دهندگان قناری در اروپا همه تلاش خود را صرف بهبود صدای قناری نمودند و با بسیاری از وسایل و آلات موسیقی چون فلوت یا ابزارهای دیگر سعی کردند تا به پرنده تقلید صدا را آموزش دهند و عده ای نیز صدای بلبل را به قناری آموختند و قناری های خوش الحان امروز در حقیقت خلف همان قناری ها می باشند . در این دوره بسیاری از اروپاییان علاوه بر آموزش , اقدام به اصلاح نژاد قناری نموده و این پرنده را با گونه های مختلف آمیزش دادند تا بتوانند پرندگانی زیباتر و خوش الحان تولید کنند . انجمن های متعدد پرورش قناری در شهر لندن و سایر شهرهای اروپایی به وجود آمد و در اواسط قرن 19 میلادی منطقه شرق انگلستان به عنوان مهم ترین مرکز برای پرورش و نگهداری قناری در سراسر اروپا شناخته می شد و اکنون پس از 500 نسل پرورش و نگهداری این پرنده , شکل ها ورنگ های متفاوتی از آن در بازار عرضه می شود که می توان به انواع فری ( با پرچم های درهم پیچیده ) , کاکلی ( با کاکلی از پرهای چتری شکل در بالای سر ) و رنگ هایی از قرمز و سفید و زرد و نارنجی و سیاه اشاره کرد . از سوی دیگر در بین نژادهای مختلف قناری به نام های نظیر : یورکشایر , گلوستر , هلندی , بلژیکی , پاریسی و غیره برخورد می کنیم که نشان دهنده فعالیت فراوان پرورش دهندگان در مناطق مختلف اروپا برای به دست آوردن نژادهای جدید بوده است . درباره تاریخ ورود قناری به ایران اطلاعات دقیقی در دست نیست . البته باید گفت اروپائیان در زمان صفویه به ایران رفت و آمدهایی داشتند و پرتغالیها که از دریانوردان آن زمان بودند حتی جزایر جنوب ایران را در اختیار گرفته بودند . این تقریبا کمی بعد از پیدایش و رواج قناری در اروپا بوده است . با این حال هیچ نشانه ای از وجود قناری در دوره ی صفویه نیست . گرچه بعید می نماید که قناری در آن سال ها به ایران وارد شده باشد . اگر چنین اتفاقی نیز افتاده باشد حتما بر اثر عدم اطلاعات کافی در نگهداری آن از بین رفته اند . اولین تاریخی که از ورود قناری به ایران ذکرشده , دوران قاجاریه و زمان ناصر الدین شاه است . ناصرالدین شاه تقریبا اولین پادشاهی بود که مسافرتهای زیادی در عصر خود به اروپا و کشورهای خارج می کرد . می گویند پس از سفر انگلستان در هلند میهمان ملکه هلند بود و هنگام بازگشت به ایران تعداد بیست قناری همراه ملازمی مخصوص برای نگهداری آن ها از ان کشور وارد کرد . پس از او معیر الممالک اقدام به ورود قناری نمود و به این ترتیب پرورش قناری در میان اعیان و اشراف رواج پیدا کرد . منتها تعداد قناری از تعداد اعیان و اشراف کمتر بود . گرچه مدارک مستدلی دال بر صحت مطالب فوق وجود ندارد ولی این گفته به هر صورت خالی از حقیقت نیز می تواند باشد. زیرا بسیاری بر این نکته اتفاق نظر دارند که قناری های قدیمی ایران هلندی بوده اند . قناری مسکوئی باید همراه مهاجرین ایرانی از روسیه بیش از انقلاب کمونیستی در آن کشور به آذربایجان و تبریز و بعد از آن در دوران انقلاب مشروطیت که رفت و آمدهای بین دو کشور افزایش یافت به ایران رسیده باشد و در برخی از خانواده های اشرافی و ثروتمند آن دوران نگهداری شده باشد . به هر حال مدتی طول کشید تا این پرنده توانست راه خود را به خانه های مردم کوچه و بازار باز نماید . در آن دوره به پرنده مذکور (( مسکوی )) گفته می شد . در کتاب رجال عصر ناصری آمده است که : (( دوست محمد خان معیر الممالک که در دربار ناصرالدین شاه بود پس از استعفا از مناصب دولتی از راه عتبات و مصر به اروپا رفت . وی پس از بازگشت از فرنگ در سال 1306 ه ق تعدادی از پرندگان اهلی از قبیل مرغ , خروس , کبوتر , اردک کاکلی و تعداد بیست جفت قناری دو رگ فری سفید و لیمویی و ابلق را با خود به ایران آورد و در منطقه مهرآباد فعلی در باغی شصت هزارمتری که مهریه مادرش بود و از مکان های زیبا و باصفای آن زمان به شمار می آمد نگهداری کرد )) . در اوایل دوره پلوی , در حوالی سال 1310 ه ش شخصی به نام حسن سیلاخوری برای اولین بار قناری طلایی کشیده و پا بلند و آواز خوانی به وجود آوردو در این باب نیز شهرتی کسب کرد . چند سال بعد شخص دیگری موسوم به سید تقی خان لاریجانی نیز توانست قناری هایی کشیده و آواز خوان فردار لیمویی به وجود آورد . پس از وی شخص دیگری به نام علی خان خوراک پز از جفت کردن قناری ماده سید تقی خان با یک قناری لال نر طلایی سیلاخوری موفق شد جوجه هایی پرصدا و ساده به دست آورد که نه تنها در زمان خود شهرت و اوازه ای کسب کرد , بلکه همچنان امروزه نیز قناری علی خانی زبانزد خاص و عام است و قناری های آواز خوان را به قناری های علی خانی نسبت می دهند . همانطور که ذکر شد تلاش های پی در پی پرورش دهندگان ایرانی عاقبت منجر به پدید آمدن گونه ای قناری به نام (( قناری آواز خوان ایرانی )) شد که این قناری صدای دلنشینی داشته و جزو قناری های آواز خوان به شمار می آید . احتمالا این قناری از قناری رولر وارداتی به وجود آمده است و علاقمندانی در کشورهای حوزه خلیجه فارس دارد و به قیمت های گزافی به فروش می رسد و سالیانه تعداد زیادی از این قناری توسط جهانگردان کشورهای مزبور که به ایران سفر می کنند خریداری شده و به خارج از کشور برده می شود . متاسفانه مطالعات چندانی روی این قناری صورت نگرفته . و فقط در برخی از منابع خارجی از این گونه نام برده شده است , اما اندازه گیری دقیقی از آن به عمل نیامده است و برای تثبیت این گونه دربین گونه های بین المللی باید یک گروه تخصصی به تهیه استاندارد این قناری اقدام نماید و این مشخصات استاندارد را در سطج جهان منتظر نمایند . لنگر منبع :www.whitecrowpet.com

فنچ آلبالویی

فنچ آلبالویی

نام انگلیسی : Plum-headed finch , Cherry Finch


نام علمی : Neochmia modesta 


توضیحات :

فنچ آلبالویی، که به نام فنچ سر آلویی نیز شناخته می شود، گونه ای از سهره ها و از خانواده ی Estrildidae می باشد. این فنچ بومی استرالیا است و در شرق استرالیا وجود دارد. برآورد پراکنش جهانی آن بین ۱۰۰٫۰۰۰ تا ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ کیلومتر مربع می باشد.


این فنچ در دشت های خشک و نیمه استوایی/استوایی و بوته زارهای خشک در استرالیا یافت می شود. در انجمن IUCN وضعیت بقای این گونه در حالت کمترین حد نگرانی می باشد.


این نوع فنچ بسیار مسالمت جو بوده و می توان آن را در کنار سایر انواع فنچ به راحتی پرورش داد. نر دارای لکه ای بر روی سینه و تاجی آلبالویی رنگ است اما ماده ها. سروش افلاطون فاقد لکه روی سینه بوده و تنها یک باند سفید در بالا و پشت آنها به چشم می خورد. این نوع فنچ را باید با انواع دانه ها و غذای سبز تغذیه نمود. و در هنگام جوجه درآوری باید به آنها غذاهای مقوی و حشرات خورانده شود. این نوع فنچ به راحتی لانه سازی می کنند و در هر بار ۴ تا ۶ تخم گذاشته و مدت خوابیدن آنها بر روی تخم ها ۱۴ روز می باشد.


فنچ آلبالویی 

وضعیت بقا در حال حاضر خطر جدی این گونه را تهدید نمی کند

رده بندی علمی قلمرو: Animalia  نژاد: Chordata  
رده: Aves 
 راسته:Passeriformes  خانواده: Estrildidae 
 جنس: Neochmia  
گونه: N. modesta 
 نام علمی Neochmia 

www.whitecrowpet.com

فنچ صنوبری

فنچ صنوبری

نام انگلیسی : Pine grosbeak


نام علمی : Pinicola enucleator 


توضیحات :

فنچ صنوبری، گونه ای بزرگ از سهره ها و خانواده ی Fringillidae  می باشد. این فنچ بیشتر در جنگل های پوشیده از درختان کاج و صنوبر در آلاسکا، کوه های غربی سروش افلاطون ایالات متحده امریکا، کانادا و در نیمه قطبی سیبری یافت می شود. این فنچ به خصوص در فصل زمستان میوه های درختان کاج و صنوبر را می خورد و بسیار آنها را دوست دارد. در فصل هایی که میوه و مواد غذایی کم باشد آنها مهاجرت هایی را برای یافتن غذا به سمت جنوب انجام می دهند. به صورت پراکنده و کم در مناطق معتدل اروپا مانند آلمان دیده شده است.


این فنچ یکی از بزرگترین گونه ها در خانواده سهره هاست. اندازه ی آنها بین ۲۰ الی ۲۵٫۵ سانتی متر بوده و وزنی در حدود ۵۲ تا ۷۸ گرم دارند. میانگین اندازه ی بال های آنها ۱۰٫۲ تا ۱۱٫۶ سانتی متر و اندازه دم آنها ۷٫۸ الی ۹٫۵ سانتی متر می باشد. فنچ صنوبری بالغ دم دراز بلندی دارد. بال های سیاه با نوارهای سفید و منقاری بزرگ و ضخیم دارد. پرنده نر دارای پس سر و قفای سرخی است در حالی که پرنده ماده دارای لکه زرد زیتونی بر روی پس سر  و قفا و رنگ خاکستری بر روی پشت و اندام های خلفی می باشد.


زیستگاه طبیعی تولیدمثل آنها جنگل های پوشیده از درختان کاج می باشد. آنها لانه هایشان را بر روی شاخه ها درست می کنند. لانه های آنها مخروطی شکل می باشد. این پرنده کمتر مهاجرت می کند و معمولاً مقیم دائم جنگل های شمالی می باشد. تنها زمانی که منابع غذایی به شدت کاهش یابد به مناطق جنوبی تر مهاجرت می کند.

وضعیت بقا


در حال حاضر خطر جدی این گونه را تهدید نمی کند

رده بندی علمی قلمرو: Animalia 

 نژاد: Chordata 

 رده: Aves

  رسته:Passeriformes

  خانواده: Fringillidae  جنس: Pinicola  

گونه: P. enucleator  

نام علمی Pinicola enucleator 
(Linnaeus, 1758)

www.whitecrowpet.com

فنچ رنگی

فنچ رنگی

نام انگلیسی : Painted finch


نام علمی : Emblema pictum 


توضیحات :

فنچ رنگی، گونه ای از سهره ها و از خانواده ی Estrildidae می باشد. این فنچ بومی استرالیا است. این فنچ به نام های فنچ رنگی دم آتشین (painted firetail finch) یا رنگی دم آتشین (Painted firetail) نیز می شناسند. این فنچ تنها گونه جنس Emblema می باشد.


برآورد می شود که پراکندگی جهانی آن به اندازه ی ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ کیلومتر مربع باشد. این فنچ در مناطق نیمه بیابانی، مراتع نیمه استوایی و مراتع خشک یافت می شود. این نوع فنچ در مناطق خشک شمال غرب استرالیا تا کوینزلند و جنوب نواحی شمالی استرالیا یافت می شود. در انجمن IUCN وضعیت بقای این گونه در حالت کمترین حد نگرانی قرار دارد.


ماده ها فاقد رنگ سرخ صورت و سینه هستند. این نوع فنچ به تک همسری پایبند بوده و این رابطه قبل از پرریزی بلوغ به وجود می آید. در حالت طبیعی ۳ تا ۴ تخم می گذارد و مدت خوابیدن روی تخم ۱۴ روز است. سروش افلاطون و جوجه ها پس از گذراندن ۲۱ روز در لانه عاقبت از لانه بیرون می روند. غذای آن ارزن و دانه های مخصوص تغذیه قناری همراه با غذای سبز و جوانه های گیاهان می باشد. در هنگام پرورش برای تغذیه فنچ های جوان می توان علاوه بر دانه از غذای زنده نیز استفاده کرد.


فنچ رنگی 

وضعیت بقا


در حال حاضر خطر جدی این گونه را تهدید نمی کند.

رده بندی علمی قلمرو: Animalia  نژاد: Chordata  رده: Aves  راسته:Passeriformes  خانواده: Estrildidae  
جنس: Emblema 
Gould, 1842 گونه: 
E. pictum  نام علمی
 Emblema pictum 
Gould, 1842

www.whitecrowpet.com

فنچ سبز سینه زرد

فنچ سبز سینه زرد

نام انگلیسی : Yellow-breasted greenfinch


نام علمی : Chloris spinoides 


توضیحات :

فن سبز سینه زرد، گونه ای از سهره ها و از خانواده ی Fringillidae می باشد. این فنچ در مناطق شمالی شبه قاره هند، در بخش هایی از جنوب شرقی آسیا و در درجه اول در ارتفاعات هیمالیا و سپس در کشورهای افغانستان، بوتان، هند، میانمار، نپال، تایلند، ویتنام، تبت و محدوده آن زندگی می کند. زیستگاه طبیعی آن جنگل ها و بوته زارهای معتدل می باشد.


پیشانی، زیر گلو، سینه و شکم آن به رنگ زرد درخشان است. پس سر و پشت و قسمتی از بال ها نیز به رنگ قهوه ای تیره است. دم نیز به رنگ قهوه ای تیره است.

وضعیت بقا


در حال حاضر خطر جدی این گونه را تهدید نمی کند

رده بندی علمی قلمرو: Animalia  نژاد: Chordata  
رده: Aves 
 راسته:Passeriformes  خانواده: Fringillidae 
 جنس: Chloris
  گونه: C. spinoides  
نام علمی Chloris spinoides 
Vigors, 1831

www.whitecrowpet.com

فنچ آوازه خوان

فنچ آوازه خوان

نام انگلیسی : African silverbill


نام علمی : Lonchura cantans 


توضیحات :

فنچ آوازه خوان، گونه ای از سهره ها و از خانواده ی Estrildidae  می باشد. نام دیگر آن فنچ منقار نقره ای (African silverbill) است. زیستگاه طبیعی آن دشت های بی درخت و خشک در جنوب صحرای بزرگ آفریقا است. این گونه به کشورهای دیگر مانند پرتغال، قطر و ایالات متحده امریکا برده شده است.


این فنچ با دارا بودن رنگی ساده و جثه ای کوچک، یک فنچ مناسب برای پرورش با فنچ های دیگر می باشد. برای تشخیص جنسیت پرنده باید منتظر آوازخوانی پرنده بود، البته روشن است که بهترین راه شناخت پرنده های ماده تخمگذاری آن است. اخیراً برای تعیین جنسیت از روش های آزمایش ژنتیکی با تعیین DNA استفاده می شود.

فنچ آوازه خوان در حدود ۱۰ سانتی متر (۳٫۹ اینچ) طول دارد. دمی بلند و سیاه و سفید به صورت نشانه دارد. فنچ های بالغ نوکی نقره ای – آبی دارند و رنگ بدن آن ها به رنگ قهوه ای تنه درختی است، قسمت های بالایی بدن روشن تر و قسمت زیر بدن سفید رنگ است.


این فنچ در کشورهایی با دشت های بی درخت و دشت های خشک پوشیده شده از خار زندگی می کنند. طبیعت این فنچ های سرزمین های خشک است. با این وجود می تواند تا ارتفاعات ۲٫۰۰۰ متری از سطح زمین نیز زندگی کند. غذای این فنچ بیشتر گیاهان تازه رشد کرده، چمن ها، ساقه گیاهان و دانه ها می باشد.


فنچ آوازه خوان، پرنده ای اجتماعی است و اغلب در گروه هایی بر روی درختان مشاهده می شود. با این وجود پرنده ای زیاد پر جنب و جوش نمی باشد و بیشتر آرام و اهلی است. آنها در تمام سال در یک گله باقی می مانند و در همان گله تولیدمثل می کنند. لانه های آنها معمولاً به شکل گنبدی و ساخته شده از علوفه ها و چمن ها و الیاف نرم و گاهی اوقات پوشیده شده از پر می باشد. مواد ساختن یک لانه را فنچ نر جمع آوری می کند و فنچ های ماده به ساخت و ساز لانه می پردازند. در هر دوره تخم گذاری بین ۳ تا ۶ تخم بیضی شکل می گذارند. در طول روز فنچ های ماده بر روی تخم های می خوابد گرچه ممکن است که فنچ های نر زمانی که ماده ها برای تغذیه از لانه خارج می شوند بر روی تخم های بخوابند، هر دو جنس نر و ماده در هنگام شب بر روی تخم های می خوابند. بین ۱۱ الی ۱۳ روز جوجه ها از تخم در می آیند و جوجه ها بعد از ۲۱ روز پر و بال در می آورند و بعد از مدتی به گله ی خود می پیوندند.

وضعیت بقا


در حال حاضر خطر جدی این گونه را تهدید نمی کند

رده بندی علمی 
قلمرو: Animalia
  نژاد: Chordata 
 رده: Aves 
 راسته:Passeriformes 

 خانواده: Estrildidae  

جنس: Lonchura 
 گونه: L. cantans
  نام علمی Lonchura cantans 

www.whitecrowpet.com

آموزش سخنگویی به کاسکو

آموزش سخنگویی به کاسکو

 

همان طور که میدانید بهترین پرنده ی تقلید کننده ی صدا طوطی خاکستری یا همان کاسکو هست. این پرنده به صورت واضح و خیلی طبیعی می تواند انواع کلمات،جمله،شعر،صداهایی مثل دزدگیر ماشین و زنگ تلفن و... و در کل هرصدایی رو تقلید کند. البته لازم به ذکر هست که باید با طوطی خاکستری تمرین کنید تا این پرنده ی باهوش بتواند کلمات رو تکرار کند. ما هم در این مطلب قسط داریم انواع روش های سخنگو شدن کاسکو را به شما یاد بدهیم.

 

در کل سه روش برای تمرین سخنگویی کاسکو وجود دارد:

1- رخ به رخ: شما در مقابل قفس بشینید و با تکرار کلمات با کاسکو تمرین کنید

2- روش ضبط صوت: ضبط صوتی برای کاسکو قرار دهید تا کلمات مورد نظر را تکرار کند ، این روش همراه با معایبی است که در ادامه خدمتتون عرض می کنم.

3- ربط دادن: یعنی اینکه همراه یا بعد از کاری کلمه ای را تکرار کنید ، مثلا بعد از شنیدن صدای تلفن بگید الو ، یا بعد از رکوع رفتن بگید سبحان الله یا...

 

نکته: يك رابطه عاطفي پايدار با طوطي خاكستري افريقايي جوان تان يكي از كليدهاي موردنياز براي آموزش سخنگويي به پرنده‌تان ميباشد.

 

 

 

کاسکوها در چه سنی شروع به تقلید صدا می کنند؟

در طوطی خاکستری این قابلیت از جوجگی آغاز میشود و تا پایان عمر افزایش میابد اما به طور میانگین منابع اعلام کرده اند که در نژاد کونگو بین 24-30 ماهگی و تیمنه 18-24 ماهگی خاکستری شروع به حرف زدن میکنند.

 

 

 

چه زمانی از روز بهترین زمان برای تمرین کردن است؟ و به چه مدت؟؟

زمانهایی به تمرین بپردازید که طوطی کاملا حواسش به شما باشد و اگر مشغول به کار دیگری است و یا بی حوصله است تمرین را انجام ندهید. بهترین زمان معمولا اوایل روز و اواخر شب است. اما بهتر است در روز 5 یا 6بار به مدت 5 الی 15 دقیقه با کاسکو تمرین کنید. دقت کنید که بیشتر از 15دقیقه باعث خستگی و حوصله سر رفتن کاسکو می شود و ممکن است از صدای شما زده شود و نتیجه ی معکوس بدهد.

دفعات تمرین را هم در کل روز تقسیم کنید تا کاسکو شرطی نشود که فقط در زمان های معینی حرف بزند.

 

 

شرایط آموزش سخنگویی باید چگونه باشد؟؟

قبل از آموزش سخنگویی باید شرایطی رو ایجاد کنیم تا بازدهی تمرین بالا برود. برای این کار اول باید مطمئن باشیم که کاسکو دیگر به محیط زندگی عادت کرده و استرسی ندارد و با دیدن صاحب خود به وحشت نمی افتد.

محل تمرین باید محلی کاملا ساکت و بی صدا و بدون رفت و آمد باشد.

برای تمرین سخن گویی کاسکو باید داخل قفس بدون وسایل و اسباب بازی اضافه باشد تا کاسکو بتواند روی کلمات شما تمرکز کند.

بهتر است در هنگام تمرین ارتفاع محل نشستن طوطی کمتر از ارتفاع محل قرار گیریه شما (حداکثر هم سطح با صورت شما)باشد.

سعی کنید در ابتدا زمانهای معینی در روز را به تمرین اختصاص دهید.

برخلاف نظر خیلی ها که اعتقاد دارند باید کلمات رو با یک لحن و صدا گفت من به شما سفارش می کنم یک کلمه رو با چندین لحن و صدا بگویید ، شک نکنید تاثیرش بیشتر خواهد بود و دیگر با شنیدن کلمه ی مورد نظر از دهان هرکسی به تکرار اون کلمه می پردازد.

بسیار باید با حوصله باشید و خسته نشوید. بعضا دیده شده افرادی بوده اند که هر روز منظم و با اصول تمرین کرده اند و کاسکوشون بعد از یک سال زبان باز کرده است!.

هرگاه احساس کردید طوطی قصد گفتن و یا تقلید دارد ساکت بمانید و با دقت و ابراز علاقه به حرکاتش توجه کنید(حتی اگر بارها ادای صحبت کردن را دربیاورد ولی حرفی نزند)

هر تلاش مثبتی از طرف طوطی دیدید به آن جایزه بدهید (غذای مورد علاقش یا بادام زمینی یا پسته)

 

 

 

برای شروع از چه کلماتی استفاده کنیم؟؟

مطمئنا برای شروع باید کلمات ساده رو انتخاب کنید و بهتر است کلمات دو بخشی مثل سلام ، خوبی ، بیا ، الو ، اسم خود کاسکو ، اسم افراد خانواده و...

آموزش کلمات: مثل: نام خود کاسکو، نام افراد خانواده و غیره یا نام اشیاء، سلام، الو، بفرمایید، بیا، برو و...

 

آموزش عبارات دو کلمه ای یا دو بخشی: مثل: بفرمایید، بیا تو، برو بیرون، بیا بیرون، دوست دارم، عزیز من، عزیز منی،بوس بده، الو بفرمایید، سلام عزیزم، شب بخیر،کاسکو لالا، و...

 

آموزش عبارات چند کلمه ای یا جملات ساده: مثل:دوستت دارم عزیزم، برو درو وا کن، کیه در می زنه، تلفن زنگ می زنه،، زنده باد ایران، مواظب خودت باش، بیا تو پسر، بوسش کن، نازم کن، زود برگرد و...

 

آموزش جملات بزرگتر: مثل، من صاحبم را دوست دارم ، یه مشت تخمه بیار بشکنیم ، نمیخوای منو بیاری بیرون؟ ، کی واسه من زن میگیرید؟ و...

 

آموزش یک مصرع شعر: مثل: توانا بود هر که دانا بود ، میازار موری که دانه کش است

 

آموزش صداها: مثل:صدای شرشر آب، صدای زنگ تلفن، زنگ موبایل، دزدگیر ماشین، صدای سگ، صدای گربه و دیگرحیوانات یا پرنده ها؛ صداهایی خنده دار مثل خروپف؛ انواع سوتهای خوش آهنگ، و هر صدای خوشایند دیگری که موجب حیرت یا خنده شما و دیگران شود

 

 

 

کاسکوها در تقلید چه صداهایی قوت دارند؟؟

بدون شک کاسکوها صداهایی مثل سوت زدن و صداهایی مثل دزدگیر ماشین و زنگ تلفن را به دلیل نزدیک بودن به تن صدای خودشان زودتر یاد می گیرند.

معمولا اکثر کاسکوها در تقلید حرف هایی مثل ب ، س، ر، م و... راحت تر هستند. البته به طور قاطعانه نمیشه گفت و در همه کاسکوها مختلف است.

 نکته:کاسکو عبارات دو کلمه ای مثل اللهُ اکبر را بسیار دشوارتر از یک کلمه ای یاد می گیرد. اگر ابتدا شما به کاسکو «الله» را یاد بدهید و سپس «اکبر»، طول مدت یادگیری این دو کلمه کمتر از «اللهُ اکبر» خواهد بود.

 

از یاد دادن چه کلماتی پرهیز کنیم؟

آرام ادا کردن کلمات، زشت ادا کردن کلمات و تکرار حرفهای رکیک یا زشت و... یا صداهای زشت؛ مثل آروغ زدن و غیره، از جمله نکات منفی در آموزش کاسکو محسوب می شود. هرگز حتی به شوخی هم صدا یا حرف زشتی را در معرض شنود کاسکو تکرار نکنید، چون کاسکو معنی آنها را نمی داند و ممکن است در حافظه اش جای بگیرد و مرتب چنان حرفها یا صداها را تکرار کند و نزد دیگران موجب آبروریزی شما شود و لازم به ذکر هست کاسکویی که این صداهای زشت و کلمات رکیک را تکرار کند به سختی خریداری می شود و به قیمت خیلی ارزان خریداری می شود.

نکته: سعی کنید در آموزش کاسکو لفظ بچه گانه یا مسخره به کار نبرید، زیرا کاسکو یاد می گیرد که سخن شما را همان طور که ادا کرده اید، تقلید کند، به طور مثال، اگر می خواهید (نازی ـ عزیز بابا ـ عسلی و برو تو) را به کاسکنو یاد بدهید، نگویید: (ناژی ـ عژیژ بابا ـ عشلی ـ بلو تو )

 

 

 

برای شروع چند کلمه انتخاب کنیم؟ و هرکلمه را با کاسکو به چه مدت انتخاب کنیم؟

برای شروع 3کلمه بهترین مقدار است. هر کلمه رو تا یک هفته به طور منظم به دفعاتی که در بالا گفتم با کاسکو کار کنید و کاسکو چه موفق به تکرار شد و چه نشد ، هفته ی بعد سه کلمه ی قدیمی را به علاوه سه کلمه جدید کار کنید.

 

از چه راه هایی می توانیم سخن گفتن کاسکو را به جلو بیندازیم؟

همان طور که در همه مطالب خوانده اید رمز موفقیت در رام کردن و سخن گفتن کاسکو صبر و علاقه است. پس به فکر عجله و میانبر نباشید. اما بعضی ها اعتقاد دارند که هنگام تمرین می توان جلوی کاسکو آینه گرفت تا کاسکو برای ارتباط برقرار کردن مجبور شود کلمه ای که شما میگید رو تکرار کند.

دانه های خوراکیی هم وجود دارد به نام Hello Perl که به گفته ی سازنده این دانه بخشی از مغز کاسکو را که مربوط به تقلید صدا می شود را فعال می کند 

آموزش سخنگویی به روش رخ به رخ:

کاسکو رو به محل آرام و بی صدا برده و اگر توانستید سمت چپ و راست و بالا و پشت قفس را با پارچه ای روشن بپوشانید که فقط از رو به رو شما را ببیند. شما هم سعی کنید ارتفاعتان کمی بیشتر یا هم سطح کاسکو باشد. سه کلمه را انتخاب کنید. اولین کلمه را تکرار کنید و 5ثانیه مکث کنید و بعد دوباره همان کلمه را با لحن دیگر تکرار کنید. همین شیوه را برای دو کلمه ی دیگر به کار ببرید. این تمرین را به مدت 5الی 15 دقیقه ادامه دهید. اگر کاسکو تلاشی برای تقلید صدا کرد ساکت بمانید و فقط به تلاشش دقت کنید و در پایان تلاشش چه موفق شد و چه موفق نشد بهش جایزه ای بدهید.

نکته: اگر دیدید کاسکو در حال غذا خوردن یا سوت زدن یا قفس نوردی هست تمرین را متوقف کنید و به زمان دیگری موکول کنید.

 

آموزش سخنگویی به روش ضبط صوت:

این روش برای سخنگو شدن پرنده های "مرغ مینا" و "شاه طوطی" هست که برای کاسکو هم جواب می دهد که متاسفانه همراه با معایبی است. اولین عیب این روش این هست که دیده شده کاسکو در اوقات تنهایی به زبان می آید چون وقتی برایش ضبط صوت گذاشتن تنها بوده و شرطی شده است که وقتی تنها هست سخن بگوید. دیگر از معیب این روش این هست که باید در تمرین محبت باشد تا کاسکو زودتر به سخن بیاید. جالب است بدانید وقتی انسان حالتی مثل مهربانی یا عصبانیت به خود می گیرد هورمونی در بدن انسان ترشح می شود که در هر حالت بوی هورمون متفاوت است و کاسکو قادر به تشخیص این بو هست و مسلم است که اگر شما مهربان باشید کاسکو آرامش می گیرد و بیشتر سعی می کند تا با شما ارتباط برقرار کند. به همین دلیل در روش ضبط صوت هیچ حس و حالی وجود ندارد و به همین دلیل است که می گویند این روش دیر به انجام می پذیرد اما خب بعد از مدتی جواب می دهد.

نکاتی که در این روش باید توجه کنید این هست که بهتر است که صدای خودتان را ضبط کنید و برای کاسکو پخش کنید که اگر در خانه صدای شما را شنید به سخن بیاید. نکته ی بعدی اینکه سعی کنید صدا کاملا واضح و بدون نویز و مشکل باشد. صدای پخش کننده متوسط باشد ، نه زیاد نه کم ، چون کاسکو با همان میزان بلندی صدا که می شنود تکرار می کند. نکته ی بعدی که خیلی مهم است این هست که متاسفانه خیلی ها از صبح تا شب نواری را برای کاسکو می گذارند. در این حالت بعد از چند دقیقه کاسکو از صدا خسته می شود و به شدت از آن بدش می آید و اگر بعدا صدای شما رو بشنود عصبانی می شود. به همین دلیل توجه داشته باشید که اگر از ضبط صوت استفاده می کنید زمان مشخصی برای آن تعین کنید که مثلا بعد از 15 دقیقه دیگر تمام شود.

 

 

 

آموزش سخنگویی به روش ربط دادن:

در این روش به کاسکو یاد میدهید که بعد از عملی سخن بگوید. این روش بسیار ساده است و فقط به صبر زیاد نیاز دارد چون کاسکو این روش را با تاخیر و تمرینات مکرر و منظم یاد می گیرد. توجه داشته باشید اگر شما به کاسکو بگویید بوس بده کاسکو بوس نمیده و اما اگر چند بار کلمه ی بوس بده را به عنوان یک کلمه تکرار کنید، کاسکو یاد می گیرد که گاهی بگوید بوس بده. اما اگر می خواهید کلمه ی بوس بده را به صورت دستور از شما بپذیرد و وقتی می گویید بوس بده، شروع به صدای ماچ کردن کند بگویید بوس بده و سپس خودتان صدای بوس کردن را در بیاورید و این حرف و عمل را آن قدر تکرار کنید تا کاسکو یاد بگیرد که در مقابل کلمۀ دستور بوس بده همان طوری که صدای ماچ کردن را از خود شما یاد گرفته است، صدای ماچ را تقلید کند. در این صورت پس از مدتی ملاحظه خواهید کرد که وقتی می گویید بوس بده، بدون آن که نیاز باشد خود شما صدای بوس کردن را دربیاورید، کاسکو بلافاصله یا با کمی مکث شروع به بوس کردن می کند.

از این روش می توانید در اکثر کارها استفاده کنید برای مثال: بعد از شنیدن صدای تلفن بگید الو ، بعد از کشیدن کاور و خاموش کردن برق بگید شب بخیر ، صبح ها که کاور را برمیدارید بگید سلام یا صبح بخیر ، بعد از آب خوردن کاسکو همیشه بگید سلام بر حسین یا آخیش تشنم بودا و.....

www.whitecrowpet.com

 

نگهداری طوطی سبز

فصل اول - پرورش و نگهداری طوطی سبز

پرندهای به نام طوطی سبز طوطی سبز یکی از پرطرفداران طوطی در بین پرورش دهندگان ایرانی است.

 در بین فارسی زبانان دو نوع طوطی سبز رایج و متداول است که نوع اول را �طوطی سبز بزرگ� یا �شاه طوطی� مینامند و نوع دوم را �طوطی سبز کوچک� یا �طوطی ملنگو� مینامند.

شاه طوطی را در زبان انگلیسی �پاراکیت اسکندر� و در زبان ترکی استانبولی �اسکندر پاپاگانی� و در زبان آلمانی �الکساندرزتیچ� و در زبان فرانسوی �پروچ الکساندر� مینامند و در زبان عربی به آن �ببغاء الکسندرینا� گویند. شاه طوطی قادر است که به طور محدود تقلید صدا کند و شاید یکی از قدیمی ترین گونه های طوطی باشد که آدمی را با قدرت تقلید صدا توسط پرندگان آشنا کرده باشد و شاید آدمی برای اولین بار از طریق رفتارهای این طوطی متوجه شده باشد که برخی از پرندگان قادر به تقلید صدا میباشند. رنگ سبز خوشی رنگ و حلقه مشکی و سرخ دور گردن در طوطی نر و دم بلند و زیبای آن باعث توجه آدمی به آن شده است. به احتمالی زیاد این پرنده برای اولین بار در هندوستان اهلی شده است و بعدها گونه اهلی آن توسط بازرگانان و برخی دریانوردان و یا پادشاهان و امرا به جاهای مختلف جهان برده

شده است.

 سهولت نگهداری و توقع اندک پرنده و زادوولد و تکثیر آسان و قدرت سازی آن با محیط های آب وهوایی مختلف باعث شده است که پرورش آن در سرار جهان رایج ومتداول شود.

نوع دوم <<طوطی سبزکوچک>>است که در زبان عامیانه به آن طوطی ملنگو می گویند. طوطی ملنگو را در زبان انگلیسی <<پاراکیت گردن حلقه ای� و در زبان ترکی استامبولی <<یشیل پایاگانی >>در زبان آلمانی<<هالس باند زتیچ>> و در زبان فرانسوی<<پروچ کللر>>

 و در زبان عربی <<ببغاالدره المطوق � گویند.

این طوطی نیز طرفداران بسیاری دارد و از لحاظ جثه و اندازه کمی کوچک تر از شاه طوطی است ، و برخلاف شاه طوطی فاقد لکه های سرخ روی لبه بال است و از جهت قیمت نیز ارزان تر از طوری قیمت شاه طوطی تقریبا سه برابر قیمت طوطی ملنگو می باشد. شاه طوطی در برخی از منابع فارسی به نام �پاراکيت بزرگ اسکندر� و طوطی ملنگو به نام �پاراکیت کوچک اسکندر� نیز نامیده شدهاند. طوطی سبز منقاری قوی دارد و میتواند گازهای دردناکی بگیرد، لذا در هنگام بیرون آوردن و تفریح با آن باید مواظب گازهای آن بود و توصیه نمی شود که این پرنده در دسترسی کودکان خردسال باشد. زیرا که دیده شده علارغم اهلی و

دست آموزشدن  این پرنده، باز هم اقدام به گاز گرفتن نموده است .البته قابل  ذکر است که شاه طوطی رفتاری آرام داشته و برخلاف طوطی ملنگو حالت تهاجمی ندارد و چنان چه اهلی شود میتواند با خانواده ارتباط برقرار نموده واز قفس بیرون آمده وبر روی دست یا شانه صاحبش نشسته و مشغول تماشای تلویزیون گردد.

این رفتار آرام و معتدل می تواند باعث جذب کودکان به این نوع طوطی شده و آنان را شاد نماید. شاه طوطی و یا طوطی ملنگوی اهلی شده را می توان در طول روز بر روی نشیمنگاه چوبی و یا فلزی گذاشته و با دست به آن غذا داد.

بسیاری از کارشناسان معتقدند که طوطی سبز عمری طولانی دارد و برخی از پرورش دهندگان معتقدند که شاه طوطی میتواند بین بیست و پنج تا سی و پنج سال عمر کند و حتی برخی معتقدند که این پرنده تا چهل سالی عمر میکند. اما در خصوصی طول عمر طوطی ملنگو باید گفت که مدت عمر آن کمی کمتر از شاه طوطی بوده و میتواند بین پانزده سال تا بیست و پنج سال عمر کند. به هر حال باید توجه داشت که طول عمر پرنده ارتباط مستقیمی با روشی نگهداری پرنده داشته و هرچه پرنده در محیط آرام و بهداشتی با غذای کافی و مناسب زندگی کند امکان طول عمر آن بیشتر و بیشتر می شود.

طوطی سبز قدرت سازگاری خوبی با محیط داشته و میتواند به آب و هوایاماکن مختلف عادت نماید. این پرنده تا حدودی قدرت تحمل هوای سرد و هوای گرم را دارد و اصولاً طوطی مقاومی است اما دانستن این موضوع نباید باعث شود تا پرنده را برای مدت طولانی در هوای سرد و یا هوای گرم قرار دارد. این طوطی به کشورهای سردسیر اروپایی و همچنین به کشورهای گرمسیر ناحیه خلیج فارسی برده شده و توانسته است به خوبی خود را با اب و هوای متفاوت این مناطق سازگار نماید. در کشور ما نیز پرورش و نگهداری این نوع طوطی در همه استان های کشور رایج و متداول است. برخی از کشورها خرید و فروشی شاه طوطی را ممنوع اعلام کرده اند اما در حقیقت خرید و فروش این پرنده در کشورهای منشأ یعنی هند و پاکستان در روز روشن و بدون هیچ ممانعتی در بازار پرندگان صورت میگیرد.

 همچنین در کشورما نیز ممنوعیتی برای خرید و فروش این پرنده وجود ندارد و روزانه صدها قطعه از آن در فروشگاه های پرندگان زینتی خرید و فروش می شود.

 در کشور پاکستان دولت محلی ایالت پنجاب به دلیل کاهش بیش ازحدومنقرض شدن شاه طوطی و طوطی ملنگو در این ایالت، تصمیمات جدیدی در زمینه محدودیت خریدوفروش آن گرفته است که ظاهرا هنوز به مرحله اجرا نیامده است.

در طبیعت شاه طوطی برخلاف طوطی ملنگو در مناطق مرطوب زندگی می کند. این پرندگان بسیار محتاط بوده و تلاش می کنند که تا حد امکان دور از مناطق مسکونی زندگی کنند.البته در برخی موارد به علت وجود منابع غذایی ناچار میشوند که به محل سکونت انسان نزدیک شوند. شاه طوطی پرنده ای اجتماعی است که معمولادر گله های هشت تا بیست تایی دیده می شود.

البته درفصل تولید د مثل دوباره گردهم می آیند و گله های - می در بینند و پا

شاخههای در ختا،.. نشسته و گاهی بزرگی ایجاد می کنند که شباها بر روی ی درحتانی

اوقات تعداد آنها به صدها پرنده بالغ میشود. 

 

منبع: کتاب طوطی سبز

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

اهلي کردن کاسکو ( طوطي خاکستري )

اهلي کردن کاسکو ( طوطي خاکستري ) :

اين مطلب شامل نحوه رفتار با کاسکو ، اهلي کردن کاسکو ، و اسباب بازي براي کاسکو ميباشد.

- تمامي فعاليت هاي زير را در صورتي و در فاصله اي انجام دهيد که پرنده شما قار نميکشد.
- تمرين بايد منظم و همه روزه انجام شود ، هر روز دست کم يک ساعت زمان براي تمرين اختصاص دهيد.
- از حرکات سريع و ناگهاني خودداري کنيد.
- کم کم به قفس نزديک شويد تا جايي که پرنده قار نميکشد. مثلا روزي ده تا بيست سانتيمتر ، ممکن است نزديک شدن به قفس کاسکو يک هفته تا يک ماه طول بکشد.
- اوقات بيکاري ، مطالعه ، تماشاي tv و حتي خواب نزديک قفس باشيد.
- از نگاه کردن مستقيم به کاسکو خودداري کنيد. کاسکو از دست و صورت شما ميترسد. هنگام تعويض آب غذا صورت خود را از قفس دور نگه داريد و ارتفاع شما از قفس کمتر باشد.
- هرچه از صبح ميگذرد کاسکو آرامتر ميشود و بهتر ميتوان به او نزديک شد.
- هرگز کاسکويي که اهلي نشده را با دست ، پارچه يا حوله نگيريد.
- سعي کنيد همواره با غذاي مورد علاقه او به قفس نزديک شويد و غذا را آرام در ظرف غذا بياندازيد.
- لباس رنگ روشن بپوشيد و از لباسهاي تيره يا قرمز استفاده نکنيد.
- تا زماني که پرنده شما قار ميکشد او را از قفس خارج نکنيد.
- از سقف قفس براي بيرون آوردن و داخل بردن پرنده استفاده کنيد.
- از چوبهاي کوچک و تميز براي بازي کردن پرنده و يا کشيدن روي پرهاي کاسکو استفاده کنيد.
- کاسکو زماني به شما علاقه مند ميشود که اعتماد او را جلب کنيد.
- يک رفتار اشتباه از طرف شما تا مدتها در ذهن کاسکو باقي خواهد ماند.

 

- از چيدن پرها و يا گرفتن ناخنها تا زماني که پرنده شما کاملا اهلي نشده خودداري کنيد.
- کاسکو تنهايي را دوست ندارد حتي زماني که اهلي نيست. اين پرنده به صورت گله اي زندگي ميکند و همواره محيط شلوغ اما بدون استرس را دوست دارد.
- براي اهلي کردن کاسکو بايد صبور باشيد و عجله نکنيد.
- پرنده شما براي اولين بار راحتتر روي لباس شما خواهد آمد تا روي پوست دست.
- قفس کاسکو حريم شخصي او محسوب ميشود تا کاملا اهلي نشده دست خود را داخل قفس نبريد.
- سعي کنيد هنگام تمرين از انگشتر ، دستبند يا ساعت استفاده نکنيد.
- اگر کاسکو شما روي دستتان نميايد زماني که روي سقف قفس ايستاده ، سقف را جدا کنيد و همراه خود حرکت دهيد.
- اگر پرنده شما از روي سقف قفس پريد قفس يا سقف قفس را نزديک او ببريد تا روي آن بيايد و از گرفتن کاسکو با دست يا پارچه خودداري کنيد.
 - تمرين را در مکاني آرام و ساکت و جايي که وسايل کمتري وجود داشته باشد انجام دهيد تا از آسيب رسيدن به کاسکو و وسايل جلوگيري شود.
- در تمام مدت تمرين از يک سوت يا يک کلمه استفاده کنيد.
- زماني که سعي ميکنيد کاسکو روي دست شما بيايد اگر قفسش نزديک باشد روي آن خواهد پريد.

 

اسباب بازي  براي کاسکو :

کاسکو پرنده اي بسيار باهوش است و وسايل جديدي که به او نزديک ميکنيد را به خوبي تشخيص ميدهد و به سرعت از خود عکس العمل نشان ميدهد ، پس بايد در انتخاب اين وسايل و نحوه نزديک کردن آن به کاسکو دقت کنيم.
براي کاسکوهاي بالغ و جوجه کاسکوها وسايل و اسباب بازيهاي فراواني وجود دارد که ميتوانيد از آنها براي سرگرم شدن و لذت بردن کاسکو استفاده کنيد.
- از اسباب بازيهاي چوبي براي پرنده خود استفاده کنيد.
- چوبهاي خشک شده درختان ( شاخه هاي نازک و کوتاه ) با اندازه هاي کوچک و تميز شده با آب ميتواند اسباب بازي خوبي باشد. کاسکو از خرد کردن و بازي کردن با آن لذت ميبرد.
- از نزديک کردن ناگهاني يک وسيله يا اسباب بازي و يا عروسک به قفس کاسکو خودداري کنيد ، گاهي کاسکوها به يک کودک که لباسي خاص پوشيده يا کلاه به سر دارد عکس العمل نشان ميدهد و ميترسد.
- اگر با نزديک کردن يک اسباب بازي کاسکوي شما ترسيد  ، از ادامه دادن به اي کار خودداري کنيد زيرا باعث ميشود تا مدتها از آن اسباب بازي و خود شما دوري کند.
کاسکوهاي وحشي مخصوصا جوجه کاسکوها ممکن است با ترسيدن از يک اسباب بازي دچار ترس مرضي يا حتي استرس شديد و مرگ شوند.
- براي کاسکوهاي وحشي از چوبهاي کوچک درختان در اندازه هاي چهار تا پنج سانت استفاده کنيد.
- پرنده اي که سالهاست در منزل شماست ممکن است از يک وسيله جديد بترسد.
- هر اسباب بازي را براي مدت چند روز در فاصله يکي دو متري قفس قرار دهيد تا کم کم با آن آشنا شود.
- پرنده اي که تازه شروع به اهلي شدن يا سخنگويي ميکند نياز به اسباب بازي هاي گوناگون و متنوع ندارد زيرا ديگر به تمارين توجهي نميکند.
- از دادن حلقه ، سيم ، نخ يا طناب نازک و يا چوب بلند به کاسکو خودداري کنيد.

www.whitecrowpet.com

پرندہ ای به نام مینا

پرندہ ای به نام مینا

مینا پرنده ای از خانواده سار «استوماتیده است که به دو صورت وحشی و اهلی یافت می شود و دارای نژادهای مختلفی است که معروفترین این نژاد ها مینای گوشواره ای و مینای معمولی است، نام این پرنده در زبان فارسی «مینا»، «مرغ مینا» و «مینای سخنگو» و «مرغ مقلد» است، در زبان عربی«المینه»Mynas, Mina, Mynah Myna, Minah  و در زبان فرانسوی و اسپانیایی به آن Martin و در زبان آلمانی به آن Beo و در زبان ترکی Mina است. نام «مینا» در حقیقت یک نام هندی است که ریشه ای سانسکریتی دارد و از زبان هندی به سایر زبانها راه یافته است. گونه ی وحشی ایت پرنده در جنگل ها و دشت ها پراکنده است و گونه اهلی آن را میتوان در بسیاری از خانه ها مشاهده کرد. مرغ مینا پرنده ای کاملا اجتماعی و پر سر وصدا است که تا حدودی مانند سارها حالت تهاجمی دارد. اگر به هر دلیلی مورد ازار و اذیت قرار گیرد یا احساس خطر کند به درختی نزدیک در حوالی لانه اش رفته ،صدا های بسیار بلند و ناهنجاری را به معنای اعتراضی از خود در می آورد. آنها خود را سریعاً با محیط و شرایط و محیط اطرافشان تطبیق می دهند. بیشتر اجتماع آن ها در زمینهای بایر و اطراف باغ ها می باشد. زیستگاه مینای معمولی به طور طبیعی در مناطقی از شرق افغانستان تا جنوب غربی چین واقع شده است. آنها اغلب سرزمینهای باز و کم درخت را برای زندگی ترجیح میدهند. اما در بعضی از موارد در میان تمدن شلوغ شهری هم مانند پارکها، گلخانه ها و مزارعی که به دست انسان ها ساخته شده است دیده میشوند. انها برای تفریح و سرگرمی با دیگر مرغ های مینا گلاویز می شوند و به نزاعهای دوستانه می پردازند. اما این نبردها به خشونت و خونریزی نمی انجامد. این پرنده انسان را از وجود مار مطلع میسازد و با مشاهده این حيوان با سر و صدای زیاد محل وجود مار را به انسان نشان می دهد.

امروزه انسان این پرنده را به همه جای دنیا به ویژه به مناطقی که آفات نباتی زیادی وجود دارند برده است زیرا این کار کمک مؤثری به از بین بردن آفات گیاهان، حشرات و لارو حشرات زیان بار می کند. اما ناگفته نماند که خود نیز باعث بروز مشکلات فراوانی در ان مناطق شده است . به عنوان مثال در مناطقی جدید تعداد پرندگان بومی به شدت رو به کاهش رفته است. از این میان می توان به جزیره هاوایی اشاره کرد که مرغ مینا در آن منطقه به عنوان عامل مهمی در از بین بردن تخم و جوجه سایر پرندگان بومی آن جزیره شناخته شدند. مینا بر خلاف بسیاری از پرندگان که بر روی زمین می جهند، در هنگام حرکت بر روی زمین راه میرود.

خوراک اصلی آنها را به طور کلی حشرات تشکیل می دهند. این پرنده با فاصله کمی از سطح زمین پرواز کرده و برگها را زیر و رو می کند و از کرمها و لاروهایی که در زیر این برگها پنهان شده اند تغذیه می کند.از دیگر غذا های مورد علاقه این حیوان میتوان غلات، میوه جات دانه های خوراکی، توت ها، کرم های خاکی و شهد گل ها را نام برد. البته آنها گاهی از موش، قورباغه، مارمولک و حتی تخم سایر پرندگان برای سیر کردن شکم خود استفاده می کنند. آنها اغلب به صورت دسته جمعی و گله ای در بالای مزارع به دنبال شکار حشراتی که از خاک شخم زده بیرون میآیند به صورت دایره وار حرکت می کنند. این مسأله از طرف کشاورزان مورد استقبال قرار میگیرد. زیرا آنها با این کار در صد بالایی از آفات مزارع را از بین میبرند. نوع دیگری از خانواده این پرنده، مینای تپه ای است که در ایران به آن مینای گوشواره ای می گویند و این امر به علت وجود لکه زرد رنگی در پس سرپرنده می باشد. این گونه خاصی از مینا استعداد زیادی در تقلید انواع صدا و حرف زدن دارند به طوری که این خاصیت آن ها باعث گردیده از این پرنده به عنوان یک حیوان خانگی و دست آموز و به عنوان یک پرنده قفسی نگهداری شود. از لحاظ تغذیه در اسارت می توان از غذاهای متنوعی استفاده کرد. این غذا  می تواند شامل انواع میوه جات ، سبزیجات و غیره باشد. آن ها به سرعت با انسان خو گرفته و اغلب خیلی زود دست آموز می شوند. در بین پرندگان سخنگو مینا بعد از کاسکو بیشترین رکورد را در صحبت کردن و تقلید صدا دارد. نگهداری آنها مشکلی چندانی ندارد اما به دلیلی این که آنها راست روده هستند مدفوع شان مانند سایر پرندگان به صورت فضله خشک نیست بلکه مدفوعی شلی و آبکی دارند. به همین علت باید حداقل روزی ۲ الی ۳ بار زیر قفس آنها را تمیز کرد. مرغ های مینای ساکن در شهرها معمولا لانه های خود را زیر سقف و شیروانی ها و یا بالای درختان می سازند. گاهی نیز از سوراخ هایی که در بدنه درختان توسط حیوانات دیگری مانند سنجاب ها به وجود آمده استفاده می کنند.

 مینا قادر است که واژهها را تقلید کند و کلمات زیادی را حفظ کند، به همین علت در هندوستان و بسیاری از کشورهای دیگر آسیایی به عنوان پرنده ای اهلی و خانگی مورد استفاده قرار میگیرد. این پرنده در هندوستان رمز عشق به شمار میروند زیرا که در طول زندگی بسیار ازدواج می کنند و برخی از دلباختگان هندی برای به دست آوردن دل محبوبه خود مرغ مینایی را تهیه کرده و پس از آموزش دادن چند کلمه محبت آمیز آن را به محبوبه خود پیش کش میکنند .مطالعات انجام شده در نیوزلند نشان میدهد که این پرنده میتواند تا ۱۲ سال زندگی کند و این کار از طریق علامت گذاری روی پرنده صورت گرفته است و بعد از علامت گذاری پرنده مجدداً در طبیعت رها شده و سال ها بعد که لاشه آن یافت شده است مدت زمان زندگی آن را محاسبه کرده اند. البته برخی دیگر از محققان معتقدند که مینا می تواند ۱۵ تا ۲۰ سال نیز زندگی کند.

 

 

منبع: کتاب مینا

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

رده بندی علمی مینا

رده بندی علمی مینا

 خانواده سار سانان (استومیده Stumidae )خانواده ای است که سه جنس مینا را در بر میگیرد و این جنس ها عبارتند از: جنس مینای گوشواره ای یا گراکولا Gracula (دوازده گونه) جنس مینای معمولی یا اکری

دوتریس Acridotheres (هشت گونه ) و  لیکوپسار LeuCOpSar (یک گونه).

در زیر، رده بندی علمی این جنس ها و گونه ها را میبینید

 مملکت  Kingdom: حیوانات Animalia

حیوانات Animalia  : شاخه phylum

پرندگان aves  : زیر شاخه class

کنجشک سانان Passeriformes  :  راسته Order

سارسانان (استومیده)Stumidae : خانواده Family

گرا کولا Gracula : جنس Genus

گرا کولا ریلی گوسا  Gracula religosa : گونه sepecies

 

شامل زیرگونه های زیر:

: G. r. ptilogenys

Gr, indica

G. r. peninsularis

 Gr. Intermedia

 G.r. andamanensis

 G.r. palawanensis

 G.r. enggano

G. r. religosa

 G. r. Venerate

 Gr. Mertens

 G. r. batuensis

 Gr. Robusta

اکری دو تریس Acridotheres : جنس Genus

اکری دو تریس Acridotheres : گونه Species

 

شامل زیرگونه های زیر:

 A. grandis

 A. cristatellus

 A. javanicus

 A. cinereus

 A. fuscus

 A. albocinctus

 A. ginginianus

 A. tristis

لیکوپسار Leucopsar : جنس genus

لیکوپسار Leucopsar : گونه Species

 

شامل یک زیرگونه :

La rothschildi

منبع: کتاب مینا

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

فصل اول - پرورش و نگهداری مینا

فصل اول - پرورش و نگهداری مینا

سالیانه میلیون ها پرنده از پرندگان مناطق استوایی و از محلی های زیست طبیعی شان در قاره های آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین صید شده و راهی بازار کشورهای مختلف جهان می شوند تا به عنوان پرندگان خانگی به فروش روند. بیشی از ۸۰٪ این پرندگان قبل از رسیدن به مقصد نهایی، تلف می شوند. صدها قطعه از این پرندگان در قفسی های کوچک، بدون غذای کافی و آب و تهویه مناسب قرار داده می شوند و درختان محل زیست این پرندگان تخریب می شوند و تجارت این نوع پرندگان کمیاب و همچنین تخریب محیط زیست آنان باعث شده است که بیش از هزارگونه پرنده مختلف در معرض انقراض قرار گیرند. تصمیمات زیادی برای جلوگیری از این گونه اعمال اتخاذ شده است که از آن جمله تصمیمات متخذه در کنگره آمریکا میباشد.

    در سال ۱۹۹۲ کنگره آمریکا علی رغم مخالفت بسیاری از علاقه مندان به این تجارت در آمریکا، قانون حمایت از پرندگان وحشی را تصویب کرد. این در حالی است که قبل از تصویب قانون حمایت از پرندگان وحشی، ایالات متحده آمریکا بزرگترین کشور وارد کننده پرندگان وحشی به شمار میرفت به طوری که در طی سال های ۱۹۸۰ لغایت ۱۹۹۱ بیش از 7/4 میلیون پرنده وحشی را جهت فروش در بازارهای محلی خود، وارد کرده بود. هدف کنگره آمریکا از تصویب چنین قانونی جلوگیری از صید بی رویه پرندگان استوایی و توقف روند تخریب محیط زیست ناشی از آن بوده است.

    در روزگاری، در ایالات متحده آمریکا گونه های مینای گوشواره ای هندی و مینای گوشواره ای جاوه تقریباً در هر مغازه پرنده فروشی یافت می شدند، اما امروزه در فروشگاههای عرضه مینا به شما خواهند گفت که نمی توانید مینایی به دست اورید زیرا واردات این نوع پرنده ممنوع شده است.

بسیاری از فروشندگان خانگی نمی دانند که اماکنی وجود دارد که در ان جا : زاد و ولد مینا می پردازند و علاقه مندان میتوانند با مراجعه به پرورش دهندگان مینا ، مینای مورد علاقه ی خود را خریداری کنند. در کشور ما متاسفانه مراکزی برای پرورش مینا وجود ندارد و تمامی میناهای موجود در بازار وارداتی بوده و از طریق هند و پاکستان وارد کشور می شود. اخیرا گروهی از پرورش دهندگانی ایرانی شروع به جوجه گیری از مینای معمولی نموده و این جوجه ها را وارد بازار کردند.

 

منبع: کتاب مینا

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

آشنایی با پرنده «طُرقه»

از جمله پرندگان بسیار معروف و خوش آواز در منطقه بنارویه که در اوایل اسفند و به ویژه در فروردین ماه در صحراهای اطراف به فراوانی یافت می شود «طُرقه» نام دارد. این پرنده زیبا با صدای خوش توانایی تقلید صدای تعداد زیادی از پرندگان مختلف از جمله : بلبل ، دُنیل ، بُک ، قناری ، سِهرَه ، گنجشک و … را دارا می باشد . به هنگام فصل بهار صحراهای کلاهی و فتح آباد با آواز خوش و دل انگیز این پرنده جلوه خاصی به خود گرفته و زیبایی طبیعت منطقه بنارویه را دوچندان می کند و رهگذران از آن لذت می برند …

این پرنده در بنارویه از سالهای پیش طرفداران زیادی داشته و معمولا به هنگام تخم گذاری و جوجه گذاشتن این پرنده عده زیادی از نوجوانان برای پیدا کردن لانه و گرفتن بچه این پرنده به صحرا می روند . لانه این پرنده نیز در کشتزارهای گندم و جو در صحراهای کلاهی ، فتح آباد و … یافت می شود .

متاسفانه به دلیل گرفتن بی رویه جوجه های این پرنده و همچنین در سالهای اخیر شکار تعداد بسیاری از طُرقه های نر و ماده بالغ به هنگام شب و حبس کردن آنها در قفس و در نهایت مرگ و میر تعداد زیادی از این پرنده با ارزش نسل این پرنده در منطقه بنارویه رو به کاهش و نابودی می باشد .

طرقه نام پرنده ای است که شبیه گنجشک بوده ولی در سایز بزرگتر . به طرقه ، گنجشک صحرایی نیز گفته می شود. جنس نر این پرنده دارای یک طوق مشکی بر روی گردن است که آنرا از جنس ماده متمایز می کند.طرقه ها بیشتر در مزارع و بر روی زمین لانه سازی می کنند و شاید همین امر باعث شده که پیدا کردن جوجه ها راحت باشد.برای نگهداری باید جوجه طرقه را خرید تا در آینده پرنده ای رام و دست آموز شود و حتی صدای قناری و یا سهره را نیز یاد بگیرد.در اواسط تابستان شاهد این هستیم که پرنده فروشی ها طرقه هایی را به فروش می رسانند که علی رغم اینکه جوجه هستند ولی وحشی بوده و با دیدن انسان خود را به قفس می کوبند که خرید این نوع طرقه ها بی فایده بوده و رام نمی شوند و یا خیلی طول می کشد و صدا نیز یاد نمی گیرند.دانه اصلی این پرنده در قفس تخم کتان است.ولی می توان از دانه های دیگری نظیر شاهدانه به مقدار کم استفاده نمود.کاهو ، کلم و سیب و… نیز غذای طرقه را در قفس تشکیل می دهند.قفس طرقه بصورت گرد است و برای تزئین بیشتر ، یک آیینه و یک زنگوله در آن قرار می دهند.طرقه برای پاکسازی پر های خودش از خاک استفاده می کند.در صورت یادگیری صدا قناری یا سهره ، طرقه با صدای بلند این صداها را می خواند.برای دراز نشدن نوک طرقه می توان از سنگ پا نیز در قفس استفاده کرد.

در نیمه ی دوم اردیبهشت و تا اواسط خرداد فصل جوجه گذاشتن پرنده طُرقه می باشد . به هنگام کشت گندم طُرقه ها در گندم زارها لانه می کنند و خیلی ها افراد جوجه های این پرنده را از لانه بر می دارند . طرقه تا زمانی که جوجه است با گوشت یا سویا می توان آنرا تغذیه کرد البته باید تا یک مدتی با دست به آن گوشت داد.بعد از مدتی خودش قادر به گوشت خوردن می شود .

پرنده ماده بالغ طُرقه

 

پرنده نر بالغ طُرقه (پرنده نر بسیار آواز زیبا و معروفی دارد)

 

جوجه طُرقه تازه از لانه بیرون آمده که در زبان محلی به آن جوجه فَلخاری می گویند .

 

لانه پرنده طُرقه هنگام تخم گذاری

 

جوجه های تازه از تخم بیرون آمده پرنده طُرقه

www.whitecrowpet.com

کبوتر، فصل چهارم،قسمت دوم،بیماری های انگلی،بیماری کوکسیدیوز

2- بیماری کوکسیدیوز:      

 کوکسید یا نوعی انگلی تک یاخته ای است که با چشم غیر مسلح دیده نمیشود و باعث بروز عوارض گوارشی در کبوترها میگردد. عامل این بیماری دو نوع کوکسید یا هستند که عبارتند از: ایمریا لابینا و ایمریا کولمباروم است که عوارض مشابهی را در کبوترها ایجاد می کنند ، اما از لحاظ شکل اووسیت باهم اختلاف دارند.

اووسیت بیضی یا دایره ای شکل می باشد که پس از گذاشت مدتی به شکل عفونت زایا اسپور دارتبدیل می شود.

 

 

 

 دوره زندگی انگلی و راه های انتقال:

1- رشد خارجی : پس از خروج اووسیت ها همراه مدفوع کبوتر آلوده در صورت وجود دمای مناسب ورطوبت کافی واکسیژن در کف لانه ، اووسیت به شکل عفونت زا ( اسپور دار) تبدیل می شود.

 این مرحله دو روز طول می کشد.

2 - رشد داخلی : هنگامی که کبوتر همراه با آب و غذای آلوده، شکل بیماریزای انگلی را می بلعد، این مرحله آغاز می گردد، این مرحله به دوفاز تقسیم می شود:

الف - مرحله تقسیم غیر جنسی:

 این مرحله در داخلی رودهها صورت می گیرد و در طی آن جداره خارجی اووسیت اسپور دار در اثر هضم توسط اسیدهای معده از بین می رود واسپورزوئیت دوکی شکل متحرک آزاد شده که به دیواره روده ها حمله می کند و در آنجا تکثیر یافته و به سلولی های دیگری حمله می کند ومروزوئیت را ایجاد میکند.

مروزوئیت ها متحرک بوده و به سلولهای دیگر حمله میکنند وبا ادامه این تقسیمات بعد از تخریب بسیاری از سلول های روده تعداد زیادی مروزوئیت تولید می گردد ودیده شده است که در یک سلولی در حدود 5/2 میلیون مروزوئیت تولید می شود.

 

 

 ب - مرحله تقسیم جنسی:

مروزوئیت متحرک به دو نوع سلولی مختلف تبدیل می گردد که عبارتند از:

ماکروگامتوسيت : يا سلول هاى جنسی ماده.

ميکرو گامتوسيت : يا سلول هاى جنسی نر.

سپس دو سلول جنسی نر وماده درهم آميخته شده وسلول تخم (زیگوت ) ويا اووسيت را ایجاد میکنند که همراه با مدفوع خارج می شود و دوره زندگی انگلی تکرار می شود.

این مرحله، یعنی از ورود اووسیت به رودهها تا خروج آن همراه با مدفوع تقریباً چهار تا پنج روز به طول می انجامد.

 - کبوترهای بهبود یافته، حامل انگلی خواهند بود اما دوباره به بیماری مبتلا نمی گردند، در نتیجه برای همیشه منبع آلودگی پرندگان سالم باقی خواهند ماند.

- بیماری ممکن است از راه تماسی با کبوترهای تازه خریده شده و یا از راه آمیزش با کبوترهای همسایه و یا از راه وسایل آلوده منتقل گردد.

- علاوه بر عواملی فوق لذکر، عوامل دیگری مانند انتقال به مکان جدید، کمبود مواد غذایی و آلودگی آب و یا ابتلای به بیماریهای دیگر، می تواند در ایجاد بیماری مؤثر باشد.

 

 نشانه های درمانگاهی:

بیماری به دو صورت تظاهر می یابد :

1 - پرندگان حامل بیماری که نشانه های درمانگاهی از خود نشان نمی دهند:

این حالت در کبوترهای بالغ و کبوترهای بهبود یافته از بیماری دیده می شود ودرآن کوکسیدیا  از راه مدفوع، دفع و کبوترها با خوردن غذای آلوده دوباره به عفونت مبتلا می گردند و بدین گونه دوره زندگی کوکسیدیا ادامه می یابد بدون آن که نشانه های بیماری ظاهر گردد.

2- پرندگان مبتلا به شکل حاد بیماری:

این حالت در جوجه کبوترها از سن سه هفتگی دیده می شود. جوجه ها در این سن به علت نداشتن دستگاه ایمنی، توانایی مقابله با بیماری را ندارند ودر عفونت، تعداد زیادی از سلول های روده از بین می روند ودر نتیجه عوارض  رودهای مانند اسهال موکوسی و گاه خونین ایجاد می کنند.

کبوتر مبتلا دچار لاغری مفرط، ناراحتی و ضعف عمومی می گردد که ممکن است منجر به فلجی شود و معمولاً مرگ ومیر کبوتر در نتیجه ضعف و یا عفونت باکتریایی ثانویه اتفاقی می افتد.

 

نشانه های کالبد گشایی:

تورم شدید در دیواره بخشی میانی رودهها به همراهی موکوس و خون دیده می شود.

بیماری را می توان با نمونه گیری از محتویات روده ها و بررسی نمونه در زیر میکروسکوپ و مشاهده اووسیت تشخیص داد.

3- بیماری های زیادی از نظر وجود اسهالی با هم مشابه هستند که گاهی این اسهال خون آلود می باشد، مانند آلودگی به کرم های نخی شکل، کرم های گرد و کرم های نواری و هم چنین عفونت باکتریایی نظیر سالمونلوز و ایشرشیا کلی  از بیماری هایی هستند که با اسهال همراهاند.

 

درمان:

1- دارویی سولفادی میزوکسین در آب آشامیدنی با رقبت ۰/۰۵٪ به مدت

شش روز.

2-ادامه درمان بهبود نشانه های بیماری با داروی اریترومایسین به میزان یک گرم در یک لیتر آب آشامیدنی به مدت سه تا پنج روز

3- در هنگام معاینه کبوترها ، در صورت وجود اووسیت در مدفوع پرنده باید درمان را برای سه تا پنج روز دیگر ادامه داد.

4-رعایت نظافت و تمیزی لانه های کبوترها وضد عفونی کردن آن ها. همچنین میتوان دارویی امپرول 9.6٪ نیز در درمان استفاده کرد واین دارو به میزان ۱/۲ گرم در هر لیتر آب آشامیدنی (۰۱۲/ ۰ ٪) به مدت پنج تا هفت روز تجویز کرد.

پیشگیری:

1 - رعایت نظافت واز بین بردن شرایط مناسب رشد اووسیت ها و جلوگیری از آلودگی پرندها به اووسیت . جهت این کار باید مدفوع کبوترها را روزانه تمیز کرد ویا این که پرندگان را در قفس نگه داشت ودر تمیزی لانه ها و خشک کردن کف لانه ها همت گماشت. تا در نتیجه رطوبت و فضای مناسب برای رشد ونمو اووسیت ها فراهم نگردد. هم چنین باید پرواز آزاد کبوترها را محدود کرد.

2- همان طور که قبلا نیز اشاره شد، کوکسیدیا بدون هیچ نشانه بیماری در

کبوترهای بالغ وجود دارد و هنگامی که مقاومت پرندگان براثر عوامل مختلف مانند بیماری های دیگر، کمبود مواد غذایی، حمل ونقل و عوامل دیگر تضعیف میگردد این بیماری ظاهر میشود. به همین علت باید به کبوتر ها جیره ی غذایی متعادل حاوی ویتامینA ,B,K3    کمپلکس داده شود .

3- همان طور که قبلا توضیح داده شد، اووسیت ها برای زنده ماندن و رشد ونمو نیازمند رطوبت و درجه حرارت مناسب هستند ودر این شرایط می توانند پیشی از یک سال زنده بمانند. نور خورشید وخشکی کوکسیدیا را از بین می برد. همچنین استفاده از مواد ضد عفونی کننده می تواند اووسیت ها را نیز از بین ببرد (نگاه کنید به بخشی اصول ضد عفونی).

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

 

کبوتر، فصل چهارم،قسمت اول،بیماری های انگلی،بیماری تریکومونیاز

فصل چهارم - بیماری های انگلی

نخست - انگل های داخلی

 الف - انگل های تک یاخته ای: 

۱ - بیماری تریکومونیاز                       Trichomoniasis

یک بیماری انگلی کبوترها است که بازخم های دایرهای شکل زردرنگ)شبیه دگمه ) در گلو و حلق پرنده مشخصی میگردد.

عامل بیماری یک انگل تک یاخته ای به نام تریکوموناس است که از تاژک داران بوده ودارای دو تاژک می باشد. نام انگلی بیماریزای کبوتر تریکوموناس کولمبه است که علاوه بر کبوتر، ماکیان و بوقلمون را نیز مبتلا می کند. در کبوترهای بالغ، انگلی به صورت طبیعی وجود دارد، ولی هیچ گونه زیانی به پرنده نمی زند، اما در جوجه کبوترها عفونت شدیدی ایجاد می کند.

 راه های انتقال:

1- هنگامی که مادران آلوده حامل بیماری اقدام به تغذیه جوجه های خود از راه دهان می کنند، انگل به دهان جوجه ها که معمولاً غشای مخاطی آن ها آسیب دیده منتقل می شود و بیماری ایجاد میکند.

2- ممکن است انگلی موجود در کف لانه های آلوده از راه ناف، جوجه کبوترهای تازه به دنیا آمده وارد بدن آن ها شده و عفونت ایجاد کند.

3- از راه دانه خوری و اب خوری الوده .

 

 

 

نشانه های درمانگاهی:

 بیماری معمولا جوجه کبوترها را در سن پنج تا هفت هفتگی مبتلا می کند. در کبوترهای مبتلا ژولیدگی پرها، اسهال، لاغری، بی اشتهای ونوشیدن فراوان آب دیده می شود.

بیماری در کبوتر سه شکل دارد:

 ۱ - شکل حنجره ای:

 به وسیله ضایعات زرد پنیری ( به شکلی دگمه ای) بر روی غشای مخاطی دهان و حنجره و بینی مشخصی میگردد و ممکن است بزرگی آن به حجم دانه باقلا برسد و باعث نفس تنگی و عدم توانایی پرنده در غذا خوردن گردد.

۲ - شکلی نافی: در اثر ریختن ترشحات از دهان پرنده بیمار بر روی کف لانه، عفونت از راه ناف جوجه کبوترها که هنوز باز است وارد می گردد، بیماری به صورت تورم زیرجلدی تظاهر می کند ودر هنگام شکافتن آن چرک پنیری از آن خارج می گردد. گاهی اوقات عفونت پیشرفت کرده و به اندام های درونی دیگر مانند کبد میرسد.

 ۳- شکلی مختلط: در این شکل بیماری، دوشکلی حنجره ای و نافی به طور هم زمان دیده می شود و عفونت به اندام های داخلی بدن کشیده و منجر به ظهور لکه های پنیری

زردرنگ بر روی این اندام ها میگردد(مانند ظهور این لکه ها بر روی کبد). لکه های زردرنگ ممکن است که در ناحیه کلواک نیز دیده شود. - ممکن است بیماری تریکومونیاز نسبت مرگ ومیر فراوان داشته باشد که

گاهی در جوجه کبوترها به ۸۰ ٪ می رسد.

 

نشانه های کالبد گشایی:

 ۱ - دانه ها و بثورات زرد رنگ در دهان ومری و چینه دان.

۱ – دانه ها و بثورات زردرنگ بر روی کبد و رییه.

۳. علاوه بر دانه ها ممکن است چرک پنیری نیز در کیسه های هوایی دیده شود.

 

 

تشخیص:

نمونه هایی از دیواره دهان کبوتر مبتلا تهیه کرده و آن را در زیر میکروسکوپ قرار می دهیم تا انگل تک یاخته ای را مشاهده کنیم. نشانه های بیماری و نشانه های کالبدگشایی نیز می توانند در تشخیص بیماری کمک زیادی بکنند.

 

تشخیص تفریقی:

 

 ۱ - بیماری را باید از شکلی دیفتریایی آبله کبوتر در ناحیه گلو تفریق کرد (در بیماری آبله برخلاف تریکومونیاز در صورت کندن غشای دیفتریایی در زیر آن خون ریزی پدید خواهد آمد).

 ۲ - تغییراتی که در اندام ها اتفاق می افتد می تواند مشابه نشانه های بیماری سالمونلوز و یا سل باشد، با این تفاوت که در بیماری تریکومونیاز لکه های ظاهر شده بر روی کبد محدود، دایره ای شکل وزرد رنگ می باشد درحالی که در بیماری سالمونلوز این لکه ها خاکستری رنگ و چرب خواهند بود. در بیماری سل، ضایعات به شکلی ورمهای بزرگ خاکستری رنگ برجسته در کبد و روده ها دیده می شود و بر خلاف تریکومونیاز در حنجره پرنده دیده نمی شود.

 ۳ - بیماری کاندیدیاز نیز می تواند باتریکومونیاز اشتباه شود، منتهی آزمایش میکروسکوپی می تواند ما را به تشخیص صحیح رهنمون گردد.

درمان:

 داروهای زیر در درمان بیماری مؤثر هستند:

1-دارویی آمینو نیتروتیازول (انهپتین) مصرف بیش از حد این دارو باعث ایجاد مقاومت در تریکوموناس گردیده و اثر دارو را در درمان بیماری کم کردہ است، علاوہ بر آن دارو دارای اثار جانبی نظیر فلجی و کاهش توانایی تولید مثل در کبوترهای نر می باشد.

2 - داروی دیمتریدازول ارامتریل:

داروی کابرو کول که از دو داروی دیمتریدازول و یک آنتی بیوتیک به نام امینوسید تشکیل یافته داروی خوبی برای درمان بیماری است، زیرا که آنتی بیوتیک موجود در آن علاوه بر درمان عفونت ثانویه باکتریایی، به طور غیر مستقیم بر تک یاخته ها نیز اثر می کند، زیرا که این آنتی بیوتیک باعث از بین بردن باکتری ها که منبع غذایی تک یاختهای هاست می گردد. میزان مصرف داروی کابرو کولی  در کبوترهای به شدت آلوده به میزان پنج گرم در یک لیتر آب آشامیدنی است و میزان مصرف داروی ایمتریل به میزان یک گرم در یک لیتر آب آشامیدنی به مدت یک روز در هر دوهفته است.

 در کبوترهای دیگر، جهت درمان انفرادی یک کپسول کابروکول روزانه براى یک پرنده ، و یک کپسول ان هپاتین به میزان دو میلی گرم در هر نیم کیلوگرم وزن کبوتر تجویز گردد.

 3 - تجویز داروی فلاجیل " به میزان شصت میلی گرم در هر کیلوگرم ورن پرنده از راه دھان.

بعد از برطرف شدن نشانه های بیماری باید درمان را به وسیله داروی اریترومایسین ادامه داد و این دارو را به میزان یک گرم در هر لیتر آب آشامیدنی و یا یک کپسول جهت هر کبوتر، یک بار در هفته و به مدت چهار هفته تجویز کرد.

 برخی افراد از سولفات مس با رقبت ۳۰۰۰ : ۱ در آب آشامیدنی ، استفاده می کنند. کبوترها را در طول دوره درمان باید از پرواز منع نمود.

 

پیشگیری:

 1-در صورت آلودگی قبلی گله به بیماری، باید به صورت مرتب در دوره تخم گذاری و بعد از پایان فصلی پرواز گله، اقدام به خوراندن دارو نمود.

2- پیشگیری بیماری بسیار مهم است زیرا کبوترهای مبتلا در اثر عوارض بیماری در اندام های داخلی بویژه کبد، قادر به رقابت در مسابقات نخواهند بود.

3 - گله های درمان شده به طور کلی از انگلی پاک نمی شوند و بیماری ممکن است دوباره در گله ظاهر شود، اما با این همه در جوجه کبوترها

نوعی ایمنی در برابر بیماری ایجاد می شود.

 

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

 

کبوتر، فصل سوم،قسمت دوم،بیماری های قارچی،بیماری مونیلیاز

2-بیماری مونیلیاز(کاندیدیاز)       Moniliasis (Candidiasis)

موئیلیاز بیماری قارچی حاد یا مزمنی است که دستگاه گوارشی کبوترها بویژه چینه دان را مبتلا می سازد. عامل بیماری قارچ مونیلیا یا کاندیداآلبیکانس میباشد. بیماری غالباً بعد از استعمال داروهای فورازولیدون و تتراسایکلین در دان کبوتر ظاهر می شود. این بیماری بیشتر در فصل های بهار وتابستان دیده می شود. در جوجه کبوترها نشانه بیماری شدیدتر بوده وبه مرگ ومیر زیاد می انجامد. عفونت از راه آب و غذای آلوده به قارچ منتقل می گردد. عوامل زمینه سازی مانند تورم غشای مخاطی بخشی بالایی دستگاه گوارش ( به علت افزایش میزان آمونیاک در کف لانه ) و باقی ماندن غذا در چینه دان به مدت طولانی (که منجر به گندیدن غذا می گردد) می توانند در ایجاد عفونت نقش مؤثری داشته باشند.

 

نشانه های درمانگاهی:

 

نشانه های درمانگاهی بیماری عبارتند از: کاهش رشد و نمو، ژولیدگی پرها بی حالی و خروج ترشحات بدبو از منقار و انباشتگی چینه دان ( با این ترشحات ). استفراغ مکرر کبوتر، بی اشتهایی وبی میلی پرنده به حرکت و پرواز .

 

نشانه های کالبد گشایی: غشای مخاطی چینه دان ضخیم شده و همانند حوله ایی می گردد و روی آن زخم ها و قرحه های دایره ای شکل سفید متمایل به خاکستری همراه با ترشحات بد بویی مشاهده می گردد. در دهان و حنجره و مری و چینه دان کبوتر بیمار مناطق نکروزہ و مواد پنیری شکلی که زدودن آسان است. همراه با خون ریزی و غشای دیفتریایی کاذب دیده می شود.

 

تشخیص و تشخیص تفریقی

 بیماری را می توان به وسیله کالبدگشایی چینه دان و آزمایش میکروسکوپی نمونه ای از دیواره چینه دان و مشاهده قارچ تشخیصی داد. بیماری کاندیدیاز را باید از بیماری آبله (شکل دیفتریایی) و بیماری تریکومونیاز و عارضه کمبود ویتامین تفریق کرد.

 

 

درمان

 تجویز داروی نیستاتین به میزان ۲۵۰ میلی گرم در یک لیتر آب آشامیدنی به مدت پنج روز و افزودن سولفور مس با رقت (۲۰۰۰: ۱) به آب آشامیدنی به مدت هفت تا ده روز، که در ظروف غیر فلزی باید ریخته شود تا با دارو واکنش ندهد .

 

پیشگیری

برای پیشگیری باید نسبت به برطرف کردن عوامل زمینه ساز بیماری که منجر به ضعف و ناتوانی پرنده میگردد اقدام کرد و از استفاده بی رویه آنتی بیوتیکها خودداری کرد، زیرا که استفاده از این داروها برای مدت های طولانی باعث بروز عفونت می گردد. محیط زیست پرنده باید تهویه مناسب ورطوبت معتدل داشته و از تراکم بیش از حد پرندگان خود داری کرد و غذای متعادل وسالم در اختیار پرنده گذاشت.

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

 

کبوتر، فصل سوم،قسمت اول،بیماری های قارچی،بیماری آسپیرژیلوز

فصل سوم - بیماری های قارچی

۱ - بیماری آسپیرژیلوز    Aspergillosis  

بیماری قارچی واگیری است که باعث عفونت مزمن ریه ها و کیسه های هوایی در کبوتر می شود. عامل اصلی بیماری ، قارچ اسپیرژیلوس فومیگاتوس است، البته گونه های دیگر اسپیرژیلوس نیز می توانند بیماری را ایجاد کنند. این قارچ در آب وهوای مرطوب و گرم رشد نموده و می تواند در برابر تغییرات آب و هوایی مقاومت کند و اگر لانه ها ضد عفونی نشوند، میتواند تا یک سال در این لانه ها باقی بماند.

 

نشانه درمانگاهی

 جوجه کبوترها به علت نزدیکی و تماسی مستقیم با کف لانه، بیشتر به بیماری مبتلا می شوند. کبوترهای بالغ حامل عفونت و منشأ انتشار عفونت به سایر پرندگان می باشند. انتقال عفونت از راه آب وهوا و غذای آلوده صورت میگیرد وعفونت معمولاً انفرادی است ولی گاهی نیز دسته جمعی می باشد که ممکن است منجر به بالا رفتن مرگ ومیر گردد که تا ۷۰٪ میرسد. بیماری با ژولیدگی پرها، کاهش سرزندگی پرنده ها، سختی تنفسی که گاهی با تنفسی سریع همراه می باشد ودر صورت پیشرفت بیماری با اسهال همراه است. در صورت درگیری پوست، پوسته های زردی بر روی پوست کبوتر ظاهر می شود که منجر به شکستگی پرها می شود.

 

نشانه های کالبدگشایی:

 در مجرای تنفسی ، گلو، حنجره وزبان کبوتر مبتلا دانه های سفید مایلی به زردی دیده می شود و کیسه های هوایی کبوتر مواد پنیری خاکستری رنگ مایل به سبزی خواهد داشت. در صورت ابتلای چشم به بیماری، روی چشم را چرک

پنیری شکلی می پوشاند وقرنیه تیره می گردد.

تشخیص:

مشاهده نشانه های درمانگاهی و کالبدگشایی بیماری در کنار جدا کردن قارچ بیماریزا و یا گرفتن نمونه ای از بافت بیمار و مشاهده قارچ در زیر میکروسکوپ می تواند ما را به تشخیصی درست رهنمون باشد.

 

 درمان و پیشگیری:

 درمان بیماری بسیار دشوار است. در شکلی جلدی بیماری، جهت درمان می توان یکی از ترکیبات زیر را به کار برد:

 ۱- سه گرم اسید سالیسیلیک به اضافه سه گرم اسید تنیک محلولی دریک درصد میلی لیترالکل اتیلیک.

۲- سولفات مس رقیق شده (۲۰۰۰: ۱) .

۳- کلرید جیوه رقیق شده ( ۱:۵۰۰).

باید یکی از ترکیبات فوق الذکر را هفته ای دوبار و به مدت دو تا سه ماه بر روی پوست مالید.

 

- در عفونت دستگاه تنفسی، می توان از داروی مایکوستاتین به میزان ۰/۱ تا ۲/: میلی گرم در یک لیتر آب آشامیدنی (به مدت پنج روز) و یا از داروی فونجی استاپ به میزان یک گرم در یک لیتر آب آشامیدنی ( به مدت پنج روز) استفاده

 

درمان بیماری مشکل است، به همین علت پیشگیری از بیماری بسیار میباشد. است و برای پیشگیری از بیماری باید به تمیزی کف لانه و خشک بودن آن و هم چنین به تهویه مناسب لانه توجه کافی مبذول کرد

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

 

بیماری تورم ناف

 بیماری تورم ناف بیماری است که جوجه کبوترها را مبتلا میسازد. عامل بیماری عده ای از عوامل مختلف بیماریزا هستند که چندین نوع باکتری را شامل : می گردند که از این میان می توان باکتری های زیر را نام برد: اشرشیاکلی ، پسودوموناس ايروژنز' ، استافيلوکوک هاواسترپتوکو کی ها".

نشانه های درمانگاهی:

نشانه های بیماری معمولا در طی ده روز پس از تخم در آمدن جوجه ها ظاهر می گردد و با نسبت مرگ ومیر بالا که ممکن است به ۵۰ ٪ برسد مشخص می گردد. همچنین کلواک، کبوتر به ترشحات خونین آلوده بوده و پوسته ای روی ناف مهمی گردد که بوی ناخوشایندی دارد. در این بیماری جوجه ها معمولاً ضعیف بوده و همانند جوجه های سالم به طور طبیعی رشد نمی کنند. هم چنین عفونت در نسبت جوجه آوری مؤثر است و یکی از نشانه های بیماری کاهش میزان جوجه آوری تخم کبوترهاست.

نشانه های کالبد گشایی:

- تورم و خونریزی ناف ومحوطه بطنی،

- عدم جذب کیسه زرده ( که معمولاً در طی دو تا سه روز بعد از تخم درآمدن جذب می شود) همراه با افزایش حجم کیسه زرده و التهاب و تورم غشای آن، و بدبو بودن محتویات آن، به همراهی افزایش حجم کبد و طحال از نشانه های کالبد گشایی بیماری است. همچنین در این بیماری شاهد افزایشی حجیم کیسه صفرا همراه با پرشدن محوطه بطنی از ترشحات بدبوی ناشی از ترکیدن وعفونی شدن محتویات کیسه زرده خواهیم بود. 

تشخیص :

تشخیص بیماری به آسانی با مشاهده تورم ناف و هم چنین در کالبد گشایی

علام جذب کیسه زرد صورت مهمی گیرد .میتوان میکروب را در آزمایشگاه جدا

نمود.

تشخیص تفریقی:

این بیماری را باید از بیماری سالمونلوز تفریق کرد.

درمان و پیشگیری:

درمان جوجه کبوترهای بیمار مشکل است، از این رو پیشگیری اهمیت دارد . و باید به پاکیزگی جایگاه و خشک بودن داخلی لانه ها و تهویه مناسب و پرهیز از ایجاد رطوبت اهمیت زیادی داده شود.

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

 

 

 

کبوتر، فصل دوم،قسمت دوم،بیماری های باکتریایی،بیماری مایکوپلاسموز

کبوتر،فصل دوم،قسمت دوم،بیماری های باکتریایی،بیماری مایکوپلاسموز

2- بیماری مایکوپلاسموز   Mycoplasmosis :

بیماری واگیری است که با التهاب کیسه های هوایی همراه با چرک زرد رنگ پنیری مشخصی می شود. عامل بیماری،میکروب مایکوپلاسما است که  میکروبی بسیار کوچکی بوده و از جهت اندازه، کوچک تر از باکتری و بزرگتر از ویروس است و می توان آن را در جنین تخم مرغ کشت داد وبه روشی گیمسا رنگ آمیزی کرد.

 - بیماری از راه کبوترهای حامل عفونت واز راه مدفوع و آب و غذا و لوازم آلوده منتقل می شود. مهمترین راه انتقال عفونت انتقالی از راه تخم به جوجه کبوترهاست.

 

نشانه های درمانگاهی:

نشانه هایی بیماری و خطر آن در صورت ایجاد عفونت ثانويه به وسيله یکی از میکروب های زیر افزایش میابد:

الف- برخی انواع باکتریها مانند باکتریهای کولون ، پسودوموناس و استرپتوکوکا ها.

ب - برخی ویروسها مثل ویروس نیوکاسل.

ج - برخی از قارچها.

 

مهم ترین نشانه های بیماری عبارتند از:

1- ترشحات بینی از هفت تا چهارده روز پس از آغاز 6که این ترشحات در آغاز آبکی بوده، سپس به چرکی تبدیل شده. سختی تنفسی و خس خس میگردد وبر اثر این ترشحات رنگ اطراف منافذ بینی به رنگ خاکستری در می آید.

2-در هنگام باز کردن منقار پرنده لکه های خاکستری رنگی بر روی زبان و حلق کبوتر دیده می شود که بوی ناخوشایندی دارد.

3-کم شدن قدرت پرواز کبوتر به علت تجمع ترشحات آبکی در کیسه های هوایی (که وظیفه آن ها کاهش وزن پرنده است که به پرواز کمک می کند) می باشد

 که این حالت می تواند منجر به نفوذ هوا از کیسه های هوایی به زیر پوست (آمفیزم) گردد.

4.هم چنین اشتهای پرنده کم می شود و پرنده ضعیف و لاغر می گردد و مقاومت آن در برابر بیماریها کاهش می یابد و باعث میشود که کبوتر به بسیاری از بیماری های دیگر مبتلا گردد.

 

 نشانه های کالبدگشایی:

1-التهاب کیسه های هوایی همراه با چرک پنیری.

2-التهاب فیبرینی پریکارد که با پیشرفت بیماری منجر به تشکیل چرک پنیری میگردد.

3- ترشحات در مجاری تنفسی بالایی.

تشخیص

-تشخیص اولیه بیماری با مشاهده نشانه های بیماری و کالبدگشایی صورت می گیرد.

-برای تایید تشخیص باید میکروب را در آزمایشگاه جدا کرد وآن را روی محیط مناسب کشت داده، سپس با روش گیمسا رنگ آمیزی کرده و در زیر میکروسکوب به شناسایی آن پرداخت. هم چنین می توان میکروب را در جنین تخم مرغ کشت داد که دراین صورت باعث خون ریزی، کوچک ماندن وبالاخره مرگ جنین خواهد شد.

- می توان بیماری را از راه تشخیص سرولوژی به روش غیر مستقیم تشخیص داد.

 

تشخیص تفریقی:

1-باید بیماری مایکوپلاسموز را از بیماری کلامیدیوز تفریق کرد. در بیماری مایکوپلاسموز به ندرت التهاب ملتحمه چشم مشاهده میشود و میزان مرگ و میر در این بیماری به مراتب کمتر از بیماری کلامیدیوز است، جز در مواردی که عفونت ثانویه اتفاق میافتد.

2- در عفونت آسپرژیلوز نیز ممکن است نشانه های تنفسی مشابهی دیده شود اما در این بیماری بر خلاف مایکوپلاسموز ترشحات بینی مشاهده نمی شود.

 

درمان:

1- در مایکوپلاسموز شدید تزریق زیر جلدی اسپکتینومایسین به میزان ۵/. میلی لیتر در ناحیه گردن ویا عضله سینه یا تزریق زیر جلدی تایلوزین به میزان 3 تا ۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن پرنده در ناحیه گردن پیشنهاد میگردد.

2- باید برای درمان گله به میزان یک گرم در یک لیتر آب اریترومایسین را در اب آشامیدنی کبوترها حل کرده وبه آنان خوراند.  هم چنین می توان  تایلوزین را به میزان ۰/۵ گرم در یک لیتر آب آشامیدنی و به مدت پنج تا هفت روز تجویز کرد.

3- باید بعد از پایان دوره جایگاه کبوترها را با ضدعفونی کننده ها ی قوی گندزدایی کرد-.

4- باید درمان را با همان داروی فوق الذکر، به مدت یک روز در هفته وبه میزان یک گرم در هر دو لیتر آب آشامیدنی و یا تجویز روزانه یک کپسول به مدت چهار هفته ادامه داد.

 

پیشگیری:

- باید توجه داشت که جدا کردن کبوترهای بیمار بویژه کبوترهای مسابقه در هنگام بروز عفونت کار دشواری است.

- برخی از داروها مثل اریترومایسین و تایلوزین جهت پیشگیری نیز تجویز می گردند.

- جوجه گیری از کبوترهای مبتلا جایز نیست، زیرا که عفونت از راه تخم نیزمنتقل میگردد.

 - میکروب مایکوپلاسما در محیط زیست و در خارج از بدن پرنده ، در درجه حرارت بیست درجه سانتیگراد بیش از هفده روز زنده نمی ماند و در درجه حرارت پنجاه درجه سانتیگراد در خلال بیست دقیقه از بین میرود و در درجه حرارت ۲۰- درجه سانتی گراد ماه ها زنده می ماند.

 - بیشتر ضد عفونی کننده های معروف قادر به از بین بردن مایکوپلاسما - برای آشنایی با راههای اساسی پیشگیری فصل شش کتاب را نیز مطالعه کنید.

 

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

 

کبوتر،فصل دوم،قسمت اول،بیماری های باکتریایی،بیماری کلامیدیوز،اورنیتوز

کبوتر،فصل دوم،قسمت اول،بیماری های باکتریایی،بیماری کلامیدیوز(اورنیتوز)

 

فصل دوم - بیماری های باکتریایی

1- بیماری کلامیدیوز(اورنیتوز) (Chlamydiosis (Ornithosis

بیماری بسیار واگیری است که گونه های زیادی از پرندگان، از جمله کبوترها و طوطیها و

همچنین انسان را مبتلا می کند. عامل بیماری میکروبی به نام «کلامیدیا» است، که ارگانیسم

شبیه ویروسی هاست و برای انسان خطرناک است، زیرا که از کبوتر به انسان منتقل شده ودرانسان نشانه هایی مانند نشانه های آنفلونزا وتب ایجاد می کند وممکن است که منجر به تورم ریه ها گردد. عامل بیماریزا در محیط بسیار مقاوم بوده و میتواند تا ماهها منبع انتشار عفونت باشد. بیماری از طریق هوا وغذا ونیش حشرات گزنده منتقل میشود و از راه مدفوع و ترشحات چشم کبوترهای بیمار دفع میگردد. کبوتر هایی که از بیماری بهبودی مییابند هم چنان ناقل میکروب بوده و تا مدتی طولانی منبع انتشار عفونت باقی می مانند.

نشانه های درمانگاهی :

در جوجه کبوترها بیماری با نشانه های عمومی مانند بی حالی، ضعف، میل به گوشه گیری، بی اشتهایی ، اسهال ونوشیدن آب به میزان زیاد آغاز می شود. از نشانه های مهم بیماری، التهاب ملتحمه چشم است که معمولا یک چشم را مبتلا می سازد ودر آغاز بیماری ترشحات آبکی بوده، سپس چرکی می شود. این بیماری با نارسایی های تنفسی و تنگی نفس همراه است. هم چنین ترشحاتی از بینی کبوتر خارج می شود که تنفسی وی را مشکل می سازد و باعث می شود پرنده منقار خود را نیمه باز کرده و از راه دهان نفس بکشد و گاه گاهی با تکان دادن سر سعی کند تا این ترشحات را از خود خارج سازد. این بیماری منجر به تورم ریه ها گشته و بعد از دو تا سه هفته از ظهور نشانه های بیماری، باعث مرگ کبوتر می شود. میزان مرگ ومیر کبوترها به ۸۰٪ میرسد.

 

نشانه های کالبد گشایی: 

از نشانه های بارز بیماری بزرگی پانکراسی است که ممکن است به دوبرابر حجم طبیعی خود رسیده ودارای مناطق نکروزه باشد. این بیماری هم چنین باعث بزرگ شدن کبد و قلب و طحال پرنده و تورم کیسه های هوایی همراه با ضخیم شدن دیواره کیسه ها و انباشتگی مواد چرکی و فیبرینی در آن همراه با تورم ریه ها گردد.

 

تشخیص:

تشخیص اولیه با مشاهده نشانه های بیماری و کالبدگشایی صورت میگیرد و جهت اطمینان از تشخیص باید از روشی های آزمایشگاهی به روشی زیر استفاده کرد :

1- نمونه گیری از آبشامه قلب یا سطح کبد و طحال ورنگ آمیزی آن به روش استامپ جهت

مشاهده میکروب بیماریزا به شکلی نقطه های سرخرنگ که اجسام اولیه نامیده می شوند.

۲- تزریق ترشحات کبوتر بیمار به موش سفید آزمایشگاهی، که در صورت آلودگی، موش درعرض چند روز تلف خواهد شد ودر کالبدگشایی موش نشانه های مخصوص بیماری در اندام های داخلی آن دیده خواهد شد.

۳ - تشخیصی بیماری به روش سرولوژی جهت یافتن پادتن های بیماری با تست تثبیت مکمل .

تشخیض تفریقی :

۱- باید بیماری کلامیدیوز را از بیماری مایکوپلاسموز تفریق کرد. معمولا در کبوترها بیماری

مایکوپلاسموز به صورت عفونت ثانویه پس از ابتلای به کلامیدیوز ظاهر می شود و از جهت نشانه های تنفسی با آن مشابه است، اما دوبیماری را می توان به وسیله تورم چشم ازهم تفریق کرد.

۲- ممکن است عفونت پاستورالایی نیز با این بیماری اشتباه گرفته شود. اما در عفونت پاستورالایی تورم ملتحمه چشم دو طرفی ودر بیماری کلامیدیوز یک طرفی میباشد.

۳ - ممکن استعفونت هموفیلوسی نیز با این بیماری مشابه باشد ولی این عفونت با تورم شدید پلک چشم همراه است.

درمان :

1- جهت درمان انفرادی: ۵ میلی گرم تتراسایکلین به ازای هر ۵۰۰ گرم وزن پرنده، روزی یک بار و به مدت سه روز پیاپی در عضله سینه تزریق گردد.

2- جهت درمان دسته جمعی:

الف - تجویز تتراسایکلین به میزان ۵۰ میلی گرم به آزای هر ۵۰۰ گرم وزن پرنده.

ب - افزودن کلر تتراسایکلین به دان کبوترها به مدت چهل و پنج روز ، در صورت وجود مخلوط کن های خوب و دقیقی،

۱ - درمان را باید به دو صورت، درمان انفرادی ودرمان دسته جمعی، با میزان کمتر دارو و به نسبت ۰/۸۹٪ هفته ای دوبار به مدت 4 هفته ادامه داد. در کنار درمان، باید جایگاه را با ضد عفونی کننده های قوی گندزدایی کرد، و اقدامات شدید پیشگیرانه را با جدا کردن کبوترهای بیمار از کبوترهای سالم و جلوگیری از رفت وآمد افراد به جایگاه وسایر اقدامات دیگر را به مورد اجرا گذارد.

 

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

 

کبوتر،فصل اول،قسمت سوم ، بیماری های ویروسی ،عفونت هرپس ویروسی

کبوتر،فصل اول،قسمت سوم ، بیماری های ویروسی ،عفونت هرپس ویروسی

3-عفونت هرپس ویروسی Herpes Virus Infection

عفونت هرپس ویروسی، عفونت ویروسی حادی است که انسان، پرندگان و بسیاری از جانداران دیگر را بیمار می سازد. بیماری در کبوتر به صورت درگیری خفیف دستگاه تنفسی و تغییراتی در اندام های داخلی ظاهر می شود. در شکل شدید بیماری دستگاه عصبی درگیر می شود؛ این شکلی بیماری با میزان بالای مرگ ومیر، فلجی و پیچش گردن مشخصی میگردد. عامل بیماری ویروس هرپس کبوتری است که نسبت به ضد عفونی کننده های معمولی و گرما حساس است، به طوری که گرمای ۵۶ درجه سانتیگراد به مدت نیم ساعت آن را از بین می برد.

نشانه های درمانگاهی:

۱ - شکلی تنفسی :دراین شکل بیماری، نشانه های عمومی نظیر ژولید گی پرها،که کم اشتهایی ، عدم توانایی پرواز واسهال سبز دیده می شود. همچنین بیماری با التهاب و تورم ملتحمه چشم ونشانه های تنفسی که با ترشحات بینی شروع و به تنگی نفس منجر می شود همراه است.

 

۲- شکلی عصبی : دراین شکلی بیماری، نشانه های عصبی مانند: ناتوانی حرکت، فلجی بال ها وپاها، لرزش و گاهی پیچش گردن مشاهده می شود. به علت فلجی نسبت مرگ ومیر به ویژه در جوجه ها به ۹۰٪ میرسد. نشانه های بیماری در برخی کبوترها ظاهر نمی شود و این پرندگان در طول زندگی خود حامل بیماری بوده و باعث انتقال عفونت به سایر پرندگان می شوند.

 

نشانه های کالبدگشایی :

مناطقی نکروز در کبد و طحالی و پانکراس ، التهاب فیبرینی در مخاط بخش بالایی دستگاه تنفسی وهمچنین التهاب کیسه های هوایی از نشان های کالبد گشایی بیماری است.

 

تشخیص:

بیماری را می توان از روی نشانه های بیماری و کالبدگشایی ودیدن کنجیدگی های درون سلولی ( با میکروسکوپ) تشخیص داد.

 

تشخیش تفریقی:

بیماری را باید از عفونت پارامیکسو ویروسی تفریقی کرد.

 

پیشگیری :

باید از روشی های پیشگیری که در بیماری پارامیکسو ویروس گفته شد استفاده نمود. هم چنین برای این بیماری دو نوع واکسن در دسترسی می باشد، یکی واکسن کشته که نتایج چندانی به همراه نداشته است ودیگری واکسن تخفیف حدت یافته که نتایج خوبی به همراه داشته است.

 

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

 

 

کبوتر،فصل اول،قسمت دوم،بیماری های ویروسی،عفونت پارامیکسو ویروسی

2-عفونت پارامیکسو ویروسی (نیوکاسل) Paramyxo Virus Infection

عفونت پارامیکسو ویروسی عفونت ویروسی حادی است که با اسهال و نشانه های عصبی ، فلجی و پیچشش گردن مشخص میگردد . عامل این بیماری ویروس پارامیکسو است که حرارت بر آن تاثیر نموده و ضد عفونی کننده های معمولی آن را از بین میبرند. راه های انتقال عفونت به دو روش مستقیم و غیر مستقیم صورت میگیرد . در روش مستقیم عفونت از راه تماس نزدیک با پرندگان وحشی در هنگام مسابقه منتقل میگردد و در روش غیر مستقیم عفونت از راه غذا و آب و لوازم آلوده و از طریق پرندگان حامل بیماری که از خود علامت و نشانه ای نشان نمیدهند منتقل میگردد.

 

نشانه های درمانگاهی

اسهال سبز، بی اشتهایی ،ژولیدگی پر ها و سختی پرواز، لرزش سر و گردن و در پی آنها فلجی پاها و بال ها دیده میشود . نسبت آلودگی بر حسب شدت ویروس بین 20% تا 80% بوده و نسبت مرگ و میر ممکن است به 90% نیز برسد .

 

 

نشانه های کالبد گشایی

آثار بیماری در کالبد گشایی مشخص کننده ی بیماری نیست معمولا شاهد خونریزی جدال روده ها ، پانکراس و پیش معده همراه با پرخونی ریه ها و بزرگ شدن طهال

خواهیم بود .

 

 

در آزمایشگاه میتوان ویروس را جدا کرده ور بر روی جنین تخم مرغ و یا بافت سلولی کشت داد ، همچنین میتوان با آزمایش سلولوژی وجود پادتن هایی این بیماری را تشخیص داد .

 

تشخیص تفریقی

این بیماری را باید از بیماری های سالمونلوز و نیوکاسل تفریق کرد ، این کار را میتوان در آزمایشگاه انجام داد .

 

پیشگیری

جلوگیری از اختلال این کبوتر ها با پرنده های وحشی و رعایت بهداشت جایگاه و لوازم آن از بین بردن لاشه ی کبوتر های تلف شده در اثر بیماری به روش بهداشتی استفاده از واکسن روغنی تهیه شده از ویروس کشته.

 

عفونت هرپس ویروسی Herpes Virus Infection

عفونت ویروسی حادی است که انسان پرندگان و بسیاری از جانداران دیگر را بیمار میسازد . بیماری در کبوتر به صورت درگیری خفیف دستگاه تنفس و تغیرات در اندام داخلی ظاهر میشود در شکل شدید بیماری دستگاه عصبی درگیر میشود ، این شکل بیماری با میزان بالای مرگ و میر ، فلجی و پیجش گردن مشخص میگردد . عامل بیماری ویروس هرپس کبوتری است که به نسبت ضد عفونی کننده های معمولی و گرما حساس است . به طوری که گرمای 56 درجه سانتی گراد به مدت نیم ساعت آن را از بین میبرد .

 

نشانه های درمانگاهی

  1. شکل تنفسی : در این شکل بیماری نشانه های عمومی نظییر ژولیدگی پرها کم اشتهایی عدم توانایی پرواز و اسهال سبز دیده میشود . همچنین بیماری با التهاب و تورم مملتحمه چشم و نشانه های تنفسی که با ترشحات بینی شروع به تنگی نفس منجر میشود همراه است.
  2. شکل عصبی: در این شکل بیماری نشانه های عصبی مانند:ناتوانی حرکت،فلجی بال ها و پاها، لرزش وگاهی پیچش گردن مشاهده میشود.به علت فلجی نسبت مرگ و میر به ویژه در جوجه ها 90%می رسد.نشانه های بیماری در برخی کبوترها دیده نمیشود و این پرندگان در طول زندگی خود حامل بیماری بوده و باعث انتقال عفونت به سایر پرندگان میشود.

 

نشانه های کالبد شکافی

مناطق نکروز در کبدوطحال و پانکراس،التهاب فیبرینی در مخاط بخش بالایی دستگاه تنفسی و هم چنین التهاب کیسه های هوایی از نشانه های کالبد گشایی بیماری است.

تشخیص:

بیماری را میتوان از روی نشانه های بیماری و کالبد گشایی و دیدن کنجیدگی های درون سلول (با میکروسکوپ)تشخیص داد.

 

پیشگری:

باید از روش های پیشگیری که در بیماری پارامیسکو ویروس گفته شد استفاده نمود.

هم چنین برای این بیماری دو نوع واکسن در دسترس میباشد، یکی واکسن کشته که نتایج چندانی به همراه نداشته است و دیگری واکسن تخفیف حدت یافته که نتایج خوبی به همراه داشته است.

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

 

کبوتر،فصل اول،قسمت اول،بیماری های ویروسی،آبله کبوتر

بیماری های ویروسی

  1. آبله کبوتر            pigeon pox

بیماری ویروسی است که کبوتر ها را در سنین مختلف مبتلا میسازد .

عامل بیماری ویروس آبله کبوتر است که بسیار مقاوم است که میتواند در جاهای آلوده و خشک سالها زندگی کند.

 

نشانه های درمانگاهی

 به سه شکل ظاهر میشوند که عبارت اند از :

  1. شکل پوستی (خشک ) :

در این شکل ، بیماری به صورت دانه های قهوه ای رنگ در محل های بدون پر ،اطراف چشم ها ، منقار و اطراف کلواک دیده میشود . در شکل شدید تر بیماری تجمع دانه های آبله در اطراف چشم ها باعث بسته شدن چشم ها و کوری کبوتر میگردد و به علت ناتوانی کبوتر در پیدا کردن غذا باعث کاهش وزن و لاغری میگردد .

  1. شکل دیفتریایی(مخاط) :

     در این شکل بیماری یک لایه ی دیفتریایی به رنگ زرد روشن بر روی غشاهای مخاطی دهان و حلق تشکیل میگردد . که در حالت های پیشرفته که منجر به دشواری عمل بلع و یا خفگی کبوتر میشود .

  1. شکل مختلط :

در این شکل بیماری ، هر دو نوع پوستی و دیفتریایی با هم و به طور همزمان در یک پرنده دیده میشود . آلودگی به این ویروس به روش مستقیم و غیر مستقیم باعث ایجاد عفونت میگردد و ممکن است که پشه ها در انتقال بیماری نقش داشته باشند و مدت بیماری به درازا بکشد و در اثر عفونت ثانویه باکتریایی بیماری شدت یابد .

تشخیص تفریقی :

در شکل پوستی ظهور دانه های پوستی علامت مشخصه ی بیماری است در شکل دیفتریایی بیماری ممکن است با بیماری کمبود ویتامین A اشتباه شود و جهت تفریق این دو بیماری باید توجه داشت که در بیماری کمبود ویتامین A میتوان به راحتی لایه ی دیفتریایی را از پوست جدا کرد در حالی که در بیماری آبله این لایه به سختی از چوست جدا میشود و در صورت انجام چنین کاری پوست خونریزی میکند . شکل دیفتریایی بیماری آبله ممکن است با بیماری کاندیدیاز و یا تریکومونیاز اشتباه گردد . تایید تشخیص با آزمایش اسیب شناسی بافت ها و دیدن "گنجیده گی های بولینگر" .

درمان :

درمان اقتصادی نیست اما در پرندگان گران قیمت میتوان اقدامات زیر را انجام داد

  1. برداشت پوسته ها و بثورات موجود بر روی پوست وغشا های مخاطی و مالیدن محلول ید گلیسیرینه به نسبت (1:4)
  2. در صورت عفونت ثانویه ی باکتریایی ، باید کبوتر ها با آنتی بیوتیک هایی نظیر اسپکتینومایسین درمان کرد و جهت این کار باید روزی سه بار و به مدت سه روز متوالی مقدار 5 میلی لیتر اسپکتینومایسین را زیر پوست گردت و یا عضله سینه تزریق نمود
  3. تجویز ویتامین A
  4. افزودن ضدعفونی کننده ی نظیر پرمنگنات پتایبوم با آب نوشیدنی پرنده به میزان (1:10000) .

پرندگانی که از این بیماری شفا پیدا کنند تا آخر عمر در برابر این بیماری ایمن میگردد

  1. اجرای روش های پیشگیری با هدف جلوگیری از انتشار بیماری و جداکردن پرنده ی بیمار از پرندگان سالم و منع ورود بازدیدکنندگان و ضد عفونی کردن وسایل.

 

پیشگیری :

برای پیشگیری از این بیماری ، باید جوجه کبوتر ها را در سن 6 هفتگی بر علیه بیماری آبله کبوتر واکسینه نمود . برای این کار باید چند پر را از بالای ران چرنده کنده و در محل مذکور چند قطره از واکسن آبله ی کبوتر را چکانده و با برس زبر روی محل کشید معمولا واکنش مثبت در قبال واکسیناسیون 4 تا 10 روز بعد به شکل سرخی محل واکسیناسیون ظاهر میشود که این نشانه ی موفقیت مایه کوبی است . 

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

آناتومی پر پرنده

آناتومی پر پرنده

پرندگان تنهای حیواناتی هستند که دارای پر می باشند و از آنها استفاده های فراوان می کنند، پرها به پرندگان در پرواز کردن کمک می کنند، آنها را گرم نگه می دارند، برای جذب ماده ها در فصل جفتگیری مورد استفاده قرار می گیرند و گاه باعث ترساندن و دور کردن دشمنان و شکارچیان می شوند.

آیا می دانستید که عروس هلندی تان بین ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ پر روی بدن خود دارد؟

محور اصلی پر که انتهای آن در حفره فولیکول (follicle) قرار دارد، داخل پوست قرار گرفته است، پرها از مجاری مخصوصی در پوست به نام مجرای پتیرلا (Pterylae) تشکیل می شوند. به قسمت های بدون پوشش پر بر روی پوست پرنده آپتریا (apteria) گفته می شود.

به طور کلی در پرندگان چهار نوع پر وجود دارد که عبارتند از:

۱- پرهای خارجی :

دارای محور مرکزی و مقاوم با ریشک های (شاخه یا رشته هایی است که از ریشه جدا می شود) به هم پیوسته است که به پر قدرت و استحکام می دهد. پرهای خارجی عبارتند از پرهای پرواز، شاهپرهای نخستین، پوشپرهای خارجی و پرهای دم.

۲- کرک پر:

فاقد محور یا گاهی دارای محور کوتاهی است که ریشک های آن به هم پیوسته نیست و به صورت لایه ی محافظی در درون پوست و زیر پرهای خارجی قرار دارد. مقدار کرک پرها به درجه حرارت محیط زیست پرنده بستگی دارد. کرک پرها اصولاً در زیر شاه پرها پنهان هستند.

۳ – رشته پر :

پرهای رشته مانند و ظریفی هستند که در بیشتر ماکیان ها هنگام پر کندن آنها دیده می شود. رشته پرها، پرهای زینتی و حسی هستند که در قسمت زیرین بدن همراه با کرک پرها و زیر شاه پرها قرار دارند.

۴ – موی پر :

شبیه رشته پرها بوده و بیشتر در اطراف دهان و منقار دیده می شوند.

www.whitecrowpet.com

رده بندی علمی طوطی برزیلی

رده بندی علمی طوطی برزیلی

سلسه حیوانات Animal

شاخه مهره داران Vertebarata

رده پرندگان Aves

راسته طوطی سانان Psittaciformes

خانواده طوطیان Psittacine

زیر خانواده طوطی Psittacinae

جنس طوطی برزیلی Agapornis

 

 

 

 

منبع: کتاب طوطی برزیلی

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

رده بندی علمی طوطی برزیلی

رده بندی علمی طوطی برزیلی

سلسه حیوانات Animal

شاخه مهره داران Vertebarata

رده پرندگان Aves

راسته طوطی سانان Psittaciformes

خانواده طوطیان Psittacine

زیر خانواده طوطی Psittacinae

جنس طوطی برزیلی Agapornis

 

 

 

 

منبع: کتاب طوطی برزیلی

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

طوطی برزیلی

طوطی برزیلی

پرنده ایی به نام طوطی برزیلی

طوطی برزیلی پرنده ایی کوچیک ، زیبا و دلنشین از خانواده طوطی سانان است که رنگ های متنوع و زیبای آن دل هر بیننده را شاد نموده وآدمی را به پرورش نوع طوطی علاقمند میسازد.خاستگاه این پرنده آفریقا است و ذرآن جا به صورت گروهی زندگی نموده و معمولا هر گروه شامل ده تا بیست پرنده می باشد و گاهی اوقات نیز ممکن است که تعداد یک گله از پرنده  به یکصد قطعه نیز برسد.این موجودات به عنوان پرندگان خانگی بسیار محبوب هستند و تکثیر آن ها نیز به سادگی امکان پذیر است.طول عمر پرنده برزیلی حدود15تا20 سال و برخی نیز معتقدند که این پرنده میتواند تا 30سال زندگی کند.دشواری تعیین سن پرنده سبب شده است که طول عمر پرندگان وارداتی را نتوان تعیین کرد.

البته این امر در مورد پرورش دهندگانی طوطی خود را از پرورش دهندگان ایرانی تهیه میکنند صادق نیست چرا که معمولا این پرورش دهندگان جوجه های خود را پس از استقلال از والدین به بازار عرضه میکنند و سن این نوع جوجه ها معمولا کم بوده و تعیین سن ها به راحتی امکان پذیراست،با این وجود بهتر است تولیدکنندگان این نوع طوطی بر روی پای جوجه حلقه ایی فلزی قرار دهند و تاریخ تولید پرنده را روی آن حک کنند که در این صورت می توان از سن پرنده اطلاعات دقیقی بدست آورد و با این کار اعتماد خریدار جلب گردیده و صاحب پرنده اطلاع دقیقی از سن پرنده خود خواهد داشت.

طوطی برزیلی در زبان فارسی نام های متعددی دارد و برخی به آن<<طوطی کوتوله>>و برخی به آن <<طوطی عشق>>،<<لاو برد>>و مرغ عشق آفریقایی>>می گویند.نام انگلیسی این پرنده <<love bird << ونام آلمانی آن <<die Unzertrennlichen>>و نام فرانسوی آن les Inseparabls>>>>است.

نام علمی این پرنده آگاپورنیس<<َAgapornis>>است که از دوکلمه لاتینی آگاپین<<agapornis>>به معنی عشق و اورنیس<<ornis>> به معنی پرنده ترکیب شده است این پرنده را در زبان عربی <<طیورالحب>> و در زبان <<طیورالحب>> و در زبان عامیانه به آن <<البرکادیلو>> گویند.

منبع: کتاب طوطی برزیلی

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com

کبوتر،قسمت اول ، بیماری های ویروسی ،آبله کبوتر

بیماری های ویروسی

  1. آبله کبوتر            pigeon pox

بیماری ویروسی است که کبوتر ها را در سنین مختلف مبتلا میسازد .

عامل بیماری ویروس آبله کبوتر است که بسیار مقاوم است که میتواند در جاهای آلوده و خشک سالها زندگی کند.

 

نشانه های درمانگاهی

 به سه شکل ظاهر میشوند که عبارت اند از :

  1. شکل پوستی (خشک ) :

در این شکل ، بیماری به صورت دانه های قهوه ای رنگ در محل های بدون پر ،اطراف چشم ها ، منقار و اطراف کلواک دیده میشود . در شکل شدید تر بیماری تجمع دانه های آبله در اطراف چشم ها باعث بسته شدن چشم ها و کوری کبوتر میگردد و به علت ناتوانی کبوتر در پیدا کردن غذا باعث کاهش وزن و لاغری میگردد .

  1. شکل دیفتریایی(مخاط) :

     در این شکل بیماری یک لایه ی دیفتریایی به رنگ زرد روشن بر روی غشاهای مخاطی دهان و حلق تشکیل میگردد . که در حالت های پیشرفته که منجر به دشواری عمل بلع و یا خفگی کبوتر میشود .

  1. شکل مختلط :

در این شکل بیماری ، هر دو نوع پوستی و دیفتریایی با هم و به طور همزمان در یک پرنده دیده میشود . آلودگی به این ویروس به روش مستقیم و غیر مستقیم باعث ایجاد عفونت میگردد و ممکن است که پشه ها در انتقال بیماری نقش داشته باشند و مدت بیماری به درازا بکشد و در اثر عفونت ثانویه باکتریایی بیماری شدت یابد .

تشخیص تفریقی :

در شکل پوستی ظهور دانه های پوستی علامت مشخصه ی بیماری است در شکل دیفتریایی بیماری ممکن است با بیماری کمبود ویتامین A اشتباه شود و جهت تفریق این دو بیماری باید توجه داشت که در بیماری کمبود ویتامین A میتوان به راحتی لایه ی دیفتریایی را از پوست جدا کرد در حالی که در بیماری آبله این لایه به سختی از چوست جدا میشود و در صورت انجام چنین کاری پوست خونریزی میکند . شکل دیفتریایی بیماری آبله ممکن است با بیماری کاندیدیاز و یا تریکومونیاز اشتباه گردد . تایید تشخیص با آزمایش اسیب شناسی بافت ها و دیدن "گنجیده گی های بولینگر" .

درمان :

درمان اقتصادی نیست اما در پرندگان گران قیمت میتوان اقدامات زیر را انجام داد

  1. برداشت پوسته ها و بثورات موجود بر روی پوست وغشا های مخاطی و مالیدن محلول ید گلیسیرینه به نسبت (1:4)
  2. در صورت عفونت ثانویه ی باکتریایی ، باید کبوتر ها با آنتی بیوتیک هایی نظیر اسپکتینومایسین درمان کرد و جهت این کار باید روزی سه بار و به مدت سه روز متوالی مقدار 5 میلی لیتر اسپکتینومایسین را زیر پوست گردت و یا عضله سینه تزریق نمود
  3. تجویز ویتامین A
  4. افزودن ضدعفونی کننده ی نظیر پرمنگنات پتایبوم با آب نوشیدنی پرنده به میزان (1:10000) .

پرندگانی که از این بیماری شفا پیدا کنند تا آخر عمر در برابر این بیماری ایمن میگردد

  1. اجرای روش های پیشگیری با هدف جلوگیری از انتشار بیماری و جداکردن پرنده ی بیمار از پرندگان سالم و منع ورود بازدیدکنندگان و ضد عفونی کردن وسایل.

 

پیشگیری :

برای پیشگیری از این بیماری ، باید جوجه کبوتر ها را در سن 6 هفتگی بر علیه بیماری آبله کبوتر واکسینه نمود . برای این کار باید چند پر را از بالای ران چرنده کنده و در محل مذکور چند قطره از واکسن آبله ی کبوتر را چکانده و با برس زبر روی محل کشید معمولا واکنش مثبت در قبال واکسیناسیون 4 تا 10 روز بعد به شکل سرخی محل واکسیناسیون ظاهر میشود که این نشانه ی موفقیت مایه کوبی است . 

 

منبع: کتاب کبوتر

برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.

سفارش کتاب

www.whitecrowpet.com