کبوتر،قسمت اول ، بیماری های ویروسی ،آبله کبوتر
بیماری های ویروسی
- آبله کبوتر pigeon pox
بیماری ویروسی است که کبوتر ها را در سنین مختلف مبتلا میسازد .
عامل بیماری ویروس آبله کبوتر است که بسیار مقاوم است که میتواند در جاهای آلوده و خشک سالها زندگی کند.
نشانه های درمانگاهی
به سه شکل ظاهر میشوند که عبارت اند از :
- شکل پوستی (خشک ) :
در این شکل ، بیماری به صورت دانه های قهوه ای رنگ در محل های بدون پر ،اطراف چشم ها ، منقار و اطراف کلواک دیده میشود . در شکل شدید تر بیماری تجمع دانه های آبله در اطراف چشم ها باعث بسته شدن چشم ها و کوری کبوتر میگردد و به علت ناتوانی کبوتر در پیدا کردن غذا باعث کاهش وزن و لاغری میگردد .
- شکل دیفتریایی(مخاط) :
در این شکل بیماری یک لایه ی دیفتریایی به رنگ زرد روشن بر روی غشاهای مخاطی دهان و حلق تشکیل میگردد . که در حالت های پیشرفته که منجر به دشواری عمل بلع و یا خفگی کبوتر میشود .
- شکل مختلط :
در این شکل بیماری ، هر دو نوع پوستی و دیفتریایی با هم و به طور همزمان در یک پرنده دیده میشود . آلودگی به این ویروس به روش مستقیم و غیر مستقیم باعث ایجاد عفونت میگردد و ممکن است که پشه ها در انتقال بیماری نقش داشته باشند و مدت بیماری به درازا بکشد و در اثر عفونت ثانویه باکتریایی بیماری شدت یابد .
تشخیص تفریقی :
در شکل پوستی ظهور دانه های پوستی علامت مشخصه ی بیماری است در شکل دیفتریایی بیماری ممکن است با بیماری کمبود ویتامین A اشتباه شود و جهت تفریق این دو بیماری باید توجه داشت که در بیماری کمبود ویتامین A میتوان به راحتی لایه ی دیفتریایی را از پوست جدا کرد در حالی که در بیماری آبله این لایه به سختی از چوست جدا میشود و در صورت انجام چنین کاری پوست خونریزی میکند . شکل دیفتریایی بیماری آبله ممکن است با بیماری کاندیدیاز و یا تریکومونیاز اشتباه گردد . تایید تشخیص با آزمایش اسیب شناسی بافت ها و دیدن "گنجیده گی های بولینگر" .
درمان :
درمان اقتصادی نیست اما در پرندگان گران قیمت میتوان اقدامات زیر را انجام داد
- برداشت پوسته ها و بثورات موجود بر روی پوست وغشا های مخاطی و مالیدن محلول ید گلیسیرینه به نسبت (1:4)
- در صورت عفونت ثانویه ی باکتریایی ، باید کبوتر ها با آنتی بیوتیک هایی نظیر اسپکتینومایسین درمان کرد و جهت این کار باید روزی سه بار و به مدت سه روز متوالی مقدار 5 میلی لیتر اسپکتینومایسین را زیر پوست گردت و یا عضله سینه تزریق نمود
- تجویز ویتامین A
- افزودن ضدعفونی کننده ی نظیر پرمنگنات پتایبوم با آب نوشیدنی پرنده به میزان (1:10000) .
پرندگانی که از این بیماری شفا پیدا کنند تا آخر عمر در برابر این بیماری ایمن میگردد
- اجرای روش های پیشگیری با هدف جلوگیری از انتشار بیماری و جداکردن پرنده ی بیمار از پرندگان سالم و منع ورود بازدیدکنندگان و ضد عفونی کردن وسایل.
پیشگیری :
برای پیشگیری از این بیماری ، باید جوجه کبوتر ها را در سن 6 هفتگی بر علیه بیماری آبله کبوتر واکسینه نمود . برای این کار باید چند پر را از بالای ران چرنده کنده و در محل مذکور چند قطره از واکسن آبله ی کبوتر را چکانده و با برس زبر روی محل کشید معمولا واکنش مثبت در قبال واکسیناسیون 4 تا 10 روز بعد به شکل سرخی محل واکسیناسیون ظاهر میشود که این نشانه ی موفقیت مایه کوبی است .
منبع: کتاب کبوتر
برای سفارش کتاب میتوانید به لینک زیر مراجع کنید.
